Introduceren en radicaliseren

 

 

 

De nieuwe nayakosdashi blog. De vorige was namelijk een soort van verloren gegaan. Ik kon mij niet meer vinden in mijn oude stukjes en alles was gewoon gedateerd. Dit is een nieuwe start. Ook zijn mijn stukjes beter geworden, of minder slecht, het is maar net hoe je ernaar kijkt. Doe maar even alsof je het leuk`vindt. Veel leesplezier, vogel.

 

Ik ben een trans raciale, non binaire, trans gelokaliseerde, joodse japanner, uit Hilversum. Ik studeerde multimedia, communicatie en marketing administratie , in Eindhoven. Tegenwoordig werk ik voor een IT bedrijf en doet ik de refunding van de software en werk ik aan de reorganisatie van verschillende dataprocessen.

 

Mijn raciale identiteit is Japans. Ik heb dan wel geen Japanse genen, ik voel mij toch Japanner. Ik identificeer mij ook als Joods. Ik woon niet echt in Hilversum, maar ik identificeer mij wel als iemand die in Hilversum woont. Ik voel mij als iemand die in Hilversum zou kunnen wonen. Daarom ben ik ook trans gelokaliseerd.De vader van Nayako Sadashi is een beroemde filmproducer, van Surinaamse afkomst en een getalenteerde salsadanser. De moeder van Nayako Sadashi is een invloedrijke neurofysiologe annex seksuologe, die in verschillende wetenschappelijke tijdschriften gepubliceerd heeft en zich tegenwoordig bezig houdt met generatieve semantiek en trans antropologische dialectiek.

 

Nayakosadashi heeft geen huisdieren, behalve dan twee honden, genaamd Ralf en Jamai

U kent het politieke spectrum. Sommige vrienden van mij zeggen 'het is een spook', wat wil zeggen, het slaat nergens op. Afijn, we zien waar deze Jongeman uitkomt, op het spectrum ding, deze nayakosadashi. Kijk en dan zien we meteen wat het drama met mij is, politiek gezien. Tussen wal en schip vallen, noemen ze dat. Nayakosadashi is geen anarcho communist/sociaal anarchist. Niet écht. Máár, de heer is zeker ook geen anarcho kapitalist, rechtse anarchist, libertarier, u kent dat gedoe wel. De libertarische partij etc. Daar geloof ik ook niet in. Ik ben een beetje een individueel anarchist. Libertariers vinden mij een beetje teveel een hippie. Linkse anarchisten vinden mij een egoist, zou je kunnen zeggen.

Mutualisme

Hoi, AIVD

 

 

 

 

De AIVD en jij .De AIVD weet wat ik schrijf en wie ik ben.

Hoi, AIVD, als je nu mee leest. Hoi, sukkel. Misschien steek je er nog iets van op ? Lekker meelezen. Krijg je er al rooie oortjes van ? Gert Jan, de AIVD sukkel. Bas, de AIVD ambtenaar, die je site leest en je gedrag in de gaten houdt en kijkt of je iets 'slechts' schrijft/denkt/vind. Marjolein, de ambtenaar, die de boel een beetje 'in de gaten houdt', ongevraagd.

Zo gaan we met elkaar om, in Nederland. Toch ?

Je verspilt je tijd ermee. Ik weet precies wat ik schrijf. Niet alles wat ik denk, schrijf ik op. En, tot nu toe kan je nog niet in mijn brein kijken. Ik weet dat je dat graag zou willen. Het liefste zou je onze gedachtes willen coördineren en registreren, monitoren. In naam van het grotere belang, toch ? Dat hebben we met elkaar afgesproken, toch ? Dat zeg je toch altijd ? Ik heb toch zogenaamd van alles met jullie afgesproken.

De stalkers van de staat. De staat stalkers. Het leger van meelopers.

Niets van wat ik zeg, is strafbaar. Dus je verspilt je tijd. Ik ben echt niet zo dom om hier alles te schrijven wat ik denk. Ik ga niet schrijven over bommen en granaten. Ik geef jullie niet de ruimte om mij te veroordelen.

En toch zijn onze stukjes als druppels inkt, op vochtig papier. Het zet zich uit, het verspreid zich.Het nestelt zich, het komt terecht bij de mensen, de échte mensen, die nog zelf kunnen nadenken.

Je doet er niets aan, je stond erbij en je keek ernaar en je kon niets doen. Onze stukjes komen bij de mensen en geven mensen iets om over na te denken. En nadat ze nagedacht hebben, zullen ze weten hoe ze moeten responderen, in de klassenstrijd. Ook hier doe je niets aan. Dit is een stille kracht, waar ik eerder over schreef. We blijven ageren en zolang Nederland niet écht helemaal Noord Korea is, blijven we vrije ruimte opeisen. Psychische vrije ruimte en fysieke vrije ruimte. Dit is noodzakelijk, in de strijd voor onszelf en dus tegen staat en kapitaal.

Thierry B

 

 

 

 

Dit stukje had ik een paar jaar geleden gemaakt.

 

Toen de FVD opkwam

 

Het FVD, whatever

 

Ik pas het een beetje aan hier , ik vond het kut geformuleerd, achteraf. Oeps, sorry dat ik het woord 'kut' zeg.  Je mag niet schelden met dat wat je nog nooit in je mond hebt gehad, zeiden ze vroeger bij mij op school. Ik snap nog steeds niet wat ze daarmee bedoelde.

 

Al doende leert men, dat geld zélfs voor mij. Daarom herformuleer ik mijn oude stukjes. Blaas het nieuw leven in. Dit woord weer genieten. Veel leesplezier, babe !

 

 

 

Een reactie op Thierry Baudet. van 'het forum'.

 

Deze tekst was naar aanleiding van een stukje geschreven over Baudet, je weet wel, een van de voormannen van de FVD. Deze tekst ging over de vermeende Oikiofobie, waar Baudet het altijd over heeft.

 

De Oikiofobie betekend : de angst voor het eigene. De oikiofobie, of wat dan ook. Dit woord bestond niet eens, maar heeft hij ( Baudet )zelf bedacht. Het bestond niet, omdat er niet ‘een eigene’ is. Iedereen met een intelligentie boven dat van een rolluik kan begrijpen waarom dit geen woord is. Er is geen eigene, beste Latijn vriend. Er zijn zeventien miljoen mensen, met allemaal hun eigen ‘eigene’. Allemaal compleet diverse mensen, met compleet diverse belangen, percepties en richtlijnen. Jouw eigenen is in constante beweging, de wereld om je heen is constant aan het veranderen, zich aan het vernieuwen. Het eigene is iedere dag alweer het verleden.

 

Ik kan niet bang zijn voor iets dat er niet is. Ik kan niet het eigene naleven, als ik niet weet wat het eigene is. Wat moet ik doen dan? In een weiland zitten, naast mijn fiets, met een joint, terwijl ik een koe aan het melken ben en mij tolerant uitlaat over homoseksualiteit. Ben ik dan eigenwaardig ?

 

Dit alles is een uiterst irritante essentialistische drogredenering van een omhooggevallen, pas ontgroende corpsbal. Deze meneer Baudet komt uit Heemstede. Ben u ooit in Heemstede geweest? De plek is ongeveer een soort zwart gat van beschetenheid. Al de levensenergie wordt hier uit je gezogen en verdwijnt in een moeras van kleinburgerlijke wanhoop, of iets dergelijks. ( voor de mensen die ik ken, die daar wonen. Voor jullie geld dit niet. Als jullie er wonen, is het wel leuk )

 

Ja Baudet, ik heb je irritant gevonden, je hebt mij op mijn zenuwen gewerkt, nu ga ik mij tegen jou verzetten en ik doe dit heel netjes, verbaal, in dit tekstje bijvoorbeeld. Van mij zal je geen taarten ontvangen, dat zou teveel moeite zijn. We gaan geen taarten hieraan vuil maken. We gaan geen deuren bekladden. Mijn strategie is veel constructiever en dus destructiever jegens FVD.

 

( Nu zoveel jaar later, zijn er allerlei rare dingen gebeurt, omtrent 'het forum'. Hier gaan we later op in )

Dingen verkeerd schrijven

Nayakosadashi maakt vast spelfoutjes en taalfoutjes en er zijn letters die verkeerd staan en letters die in zo'n volgorde staan, dat ze eigenlijk niet meer een coherent woord samenstellen. Zinnen die niet correct geformuleerd zijn.

 

Mijn teksten zijn een taalkundig wrak. Ik ben een vlek op het blazoen van de Neerlandistiek. Nayakosadashi, de zichzelf overschattende pseudo intellectueel, het ongeleide projectiel. Het internet fantoom.

 

Dit/dat schrijf je zus/zo. Nou en ? Ik gebruik geen d's en t's.

 

Ik ga voortaan alleen nog maar de letter a gebruiken. aaaa aa a a a a a aaa aaa aa. Interessant stukje, Nayoko, maar ik begrijp niet helemaal wat je bedoelt, sinds je alleen nog maar de letter á gebruikt.

Dan gaat het meer om het gevoel.Wat voel je erbij ? Wat zegt het jou ?

 

Mensen hebben het over D/T. Je moet dat met DT schrijven. Ja, nou en ? Ooit heb ik een zes gehaald voor een Nederlands eindexamen, op een redelijk hoog niveau. Een korte tijd schreef ik blijkbaar voldoende. Daarna hebben we het weer laten versloffen. Omdat ik toen bewezen heb dat ik het kon, mag ik nu weer scheef gaan schrijven. Laat het door je vingers glippen allemaal, onthecht je ervan.

 

Het kan mij niet schelen, wat het onderwerp van deze zin is en wat het bijvoeglijk naamwoord zetsel en wat het lijdend voorwerp.

 

We dont need no education, we dont need no thought control

 

- pinkfloyd

 

Jullie snappen toch wel wat ik schrijf. Ging het daar niet om ? Komt het over, wat ik zeg ? Snap je wat ik bedoel ? Waarschijnlijk wel, omdat mijn stukjes verborgen pareltjes zijn ! Op de bodem van de oceaan genaamd het internet. Ik ben meer een primitivist. Ik woon in een grot en sla oerkreten uit, terwijl ik met een stenen bijl op de grond sla. Im very ape, and very nice. De apen hebben de taal nog niet ontdekt. Zij zijn nog puur.

Ik ben een anarcho primitivist. Je vind me in de Artis, in het buitenverblijf. Ik roffel op mijn borst, om imposant over te komen. Back to nature, back to the basics. Een zwart/groene vlag, in mijn harige knuist en dan oerkreten uitslaan. Tarzan and Jane.

 

its back to the basics again

 

- the wipers

 

 

Zwart groen is de vlag van de Apenheul, in Apeldoorn, Apendoorn. Bent u daar ook weleens geweest ? De zwart groene vlag, de vlag van anrcho primitivisten. Rouessau zou trots zijn op deze harige dames en heren. Veganist zijn en in een boomhut wonen en met pijl en boog op de politie schieten, als ze je komen halen. Nayakosadashi is niet zo groen. Eerder rood, roodvlees. Zwart en rood(vlees). Het zwart staat voor de aangebrande stukjes vlees. Het rood is lekker mals.

 

Ik heb niets met vlees, maar ik eet het uit princiepen, ik haat dieren !

- Kameraad Hans Teeuwen, de koning van de lach.

 

Pas je aan, doe eens normaal ! Nee, we blijven koppig. We blijven irritant !

KUNST

 

 

 

Ik ontmoette eens een jongeman, die zichzelf ‘anarchist’ noemt Deze jongeman begon met mij over het belang van ‘kunst’ in de sociale revolutie. Kunst zou links zijn, links zou kunst zijn. Kunst moet je subsidiëren tot je een ons weegt en dan versla je daarmee 'het fascisme'.

 

En, als je een andere mening hebt omtrent deze stellingname, dan ben je ‘zeer rechts’. U hoort het, een naïef onnozel joch, met romantische ideeën. Ik ergerde mij hier weer aan en ik reageerde ook geïrriteerd op zijn stellingname. Iets dat niet goed is, want het is beter als ik mijn hoofd eens koel hou ! Maar, ik ben ook niet perfect hé. Zélfs ik maak fouten, zeg ik altijd, om jullie op te fokken.

 

Afijn, laten we het hebben over ‘kunst’. Wat is überhaupt ‘kunst’ ? Een lastige, multi-interpretabel woord. Caspar David Friedrich ? Is dat échte kunst ? Frans Bauer ? streetart in de metro ? Of dat waar men mee bezig is, op iets als ‘de rietveld academie’ ( zogenaamd een links bastion ). Is Ali B kunst ? Maakt Metallica kunst, of is dat kitsch ? Anton Pieck ? De Toppers ? Cartoon network ?

 

Eigenlijk is het irrelevant, wat jij wel en niet als kunst ziet. Spreekt het je aan ? Dan is het kunst. Ik ga je niet uitlachen, of denigrerend doen, als jij Frans Bauer, of André Rieu goed vind. Wat kunst is, is een kwestie waar we het lang over kunnen hebben. Maar voor mij is het irrelevant. Als het werkt voor jou, dan is het kunst. Als jij het mooi vind, is het kunst. Einde verhaal.

 

Er is niet zoiets als ‘de goede’ kunst en ‘slechte kunst’. Hiphop is niet minder dan klassieke muziek. Street art is niet minder dan de video art, die in een galerie staat. Het gaat erom dat mensen er iets mee kunnen. Althans, dat is mijn perceptie dan, van kunst. Alles is kunst. Van vingerverf, tot metal muziek, tot beeldhouwwerken, tot Bauhaus, tot streetdance, tot manga, tot dat wat de mensen in het circus allemaal doen. En, over smaak val niet te twisten. Ook een mooie uitspraak Respecteer elkaars smaak en leg je eigen smaak niet op aan andere, lijkt mij. Het is maar kunst, immers.

 

Ik zou volgens deze eerder genoemde onnozele jongeman, die zogenaamd 'anarchist' is, achter cultuur subsidie moeten staan. Wánt, cultuur is links en kunst is indirect de strijd tegen rechts.

Wat een onzin weer...

Een stáát zou kunst moeten gaan bekostigen en cultuur moeten gaan bekostigen ? Waarom, kan je dat zelf niet allemaal ? Heb je de staat daarvoor nodig ? Je was toch....anarchist ? Je had het toch over zelforganisatie, voorbij de structuren van staat en kapitaal....Ik moet belastinggeld ophoesten, voor jouw hele kleine, snobistische kunst kringetjes ? De staat dwingt mensen, om hun geld af te staan aan iets dat niet van levensbelang is en dat is dan 'anarchistisch'?

Moderne kunst, video art, galeries, ik vind het allemaal leuk en aardig...Maar, laat de massa er niet voor opdraaien. Besteed dat geld liever aan, misschien, huisvesting, gezondheidszorg ? Dat lijkt mij dan persoonlijk een betere besteding, als je toch uit wilt gaan van dit systeem van belasten etc.

 

Deze visie van een staat die 'het volk' zou verheffen met kunst, komt meer voort uit de marxistische/socialistische traditie. Het anarchisme behoort hier boven te staan. De visie van de jongeman, was/is eerder marxistisch dus. De mensheid moet geëmancipeerd worden, de rode staat zal dit doen. De staat weet wat goede kunst is en de staat zal de arbeider dus moeten opvoeden.

Mijn vileine stukje voor vandaag !

 

 

 

 

Het probleem met politieke terminologie

 

Een beweging betekend iets, sukkels infiltreren het, vormen het om, van binnenuit. De naam van de beweging blijft hetzelfde, de praxis alleen niet. Het rot weg, van binnenuit.

 

Ik geef een paar voorbeelden vam wat ik ongeveer bedoel 

 

Ik sprak iemand die voor de As schrijft, het anarchistische blad. Deze heer is wat ouder dan jij en ik. Ik vertelde hem wat anarchisme nu behelst, in deze tijd. Waar anarchisme in deze tijd ongeveer voor staat. Waar de jongeren mee bezig zijn. Zijn reactie : Maar dat is toch helemaal geen anarchisme ! Nee, wat mij betreft ook niet. Maar blijkbaar betekend dat nu 'het anarchisme'. Identiteit politiek, aan de steroïden, dat is tegenwoordig dan 'het anarchisme' .

 

Ja, dan ben ik een schuifpui, als dat anarchisme is. Maar, vergeet niet en ik dacht hier dus over na een tijdje. Vele bewegingen verwateren, vertroebelen, veranderen, corrumperen. Voor de jaren negentig, stond de pvda voor een min of meer linkse beweging, waar je als werker wel iets aan kan hebben. Een beetje ouderwetse sociaal democratische, degelijk politiek, is waar het voor stond. Toen, in de jaren negentig, ging de partij 'moderniseren' en haar 'veren afschudden'. We kennen die verrotte geschiedenis. De PVDA werd toen het iets minder rechtse broertje van de VVD. Maar van de sociale elementen was niets meer over. Al noemde men zichzelf nog wel 'socialisten'. Men draagt nog hetzelfde vaandel, maar de praktijk wijst iets anders uit.

 

Dit gold ook voor iets als liberalisme. Voordat Ayan Rand met haar verschrikkelijke neoliberalisme kwam. Stond liberalisme voor een meer gematigde politiek. Keynes, klassiek liberalisme, het is allemaal gematigder, verstandiger en milder dan dat waar de VVD van tegenwoordig voor staat.

 

Marxisme, ook zoiets. Marx kwam met een scherpe analyse van de misstanden en fricties in de negentiende eeuw. Zoveel eeuwen later stond marxisme voor Mao's waanzin, massahysterie, geweld, willekeur. De term marxisme en de term communisme, is ook veranderd. Ik heb nooit heel veel gehad met marxisme. Maar, Marx had wel iets anders voor ogen, dan dat waar zijn project op uitgelopen is.

 

Feminisme. Het stond voor de bevrijding van vrouwen. Het was een strijd tegen het patriarchaat. Iets dat het in Turkije en de Arabische wereld nog steeds betekend, blijkbaar. Máár, in Europa en Amerika, bestaat het feminisme niet meer, omdat vrouwen niet meer bestaan. Dit heeft de transgender beweging besloten, voor ons allemaal. Meghan Murphy ( de feministe ), werd bijna gelyncht, omdat ze suggereerde dat 'mannen geen vrouwen zijn'. Hedendaags feminisme erkent vrouwen niet....We zijn allemaal 'personen'. Als feministen zeggen dat mannen en vrouwen bestaan en dat veel vrouwen wereldwijd last hebben van het patriarchaat, dan mogen die feministen dat tegenwoordig niet zeggen. Wánt, het zou kwetsend zijn voor 'non binary'mensen.

 

Christendom, ook zoiets. De christenen die ik gekend heb, zijn alleen maar bezig met status, geld verdienen, erbij horen, sociale mobiliteit, regels, hebzucht. Ze zijn lid van het CDA en vinden dat vluchtelingen het land uit gezet moeten worden, maar ze zijn zogenaamd 'christenen'. Ze hangen verpletterend neoliberalisme aan, ze verwoesten de zwakkeren, maar ze zijn 'de christenen'. Wat betekend die term dan nog ? Als het CDA christelijk is ? Is Christus dan voor niets aan het kruis gestorven ?

 

Simpele zielen kapen een beweging en plooien het in hun eigen voordeel. Dat is wat er steeds gebeurt.

 

Dit is waarom ik veel waardering heb voor zowel Stirner als Nietzsche, je kent ze

 

Wat heb ík eraan ? Wat betekend dit beleid voor mij ? Zoals Stirner het zei,' waarom kan het nooit over mij gaan' ? Voor veel zogenaamd heel linkse mensen, is dit een brug te ver. Dit is niet 'fatsoenlijk' en het links van tegenwoordig heeft heel veel met 'fatsoen' blijk. Vroeger was 'fatsoen' de troef van rechts. Nu niet meer.

 

Jongeren op internet, slaan je om de oren met de term 'fatsoen' en dit is dan 'extreem links'.

Misschien moeten we al die termen gewoon laten varen en out of the box denken ? Het is jammer, maar misschien is het onvermijdelijk.

 

Dit was mijn vileine stukje van vandaag. Ik hoop dat je er van genoten hebt !

 

 

( btw, ik heb gister weer gedichten gemaakt )

Corona reactie / overwegingen / gedachtes

https://peterstormt.nl/2020/04/25/het-klinkt-te-goed-dit-gaat-verkeerd/

 

Reactie op de heer Storm. Het artikel hierboven, vogel.

 

Dit is de podcast waarover ik spreek

 

 

https://www.spiked-online.com/podcast-episode/we-are-living-in-an-era-of-global-madness/

 

Eigenlijk weet ik zo weinig over het virus. Ik kan er wel allemaal meningen over hebben, maar in wezen weet ik het gewoon niet zeker allemaal. Ik heb vermoedens. Maar het is niet mijn expertise.

 

Laatst luisterde ik  een podcast op spiked ( zie links ). Een dame genaamd Heather Mac Donald van de newyork times, Een beetje zo'n soort rechtse libertarier ( denk ik ), werd geïnterviewd. De dame zegt zo, 'de schade die dit gaat opleveren, deze lockdown, zal groter zijn dan de pandemie zélf'. De economische ontwrichting, is erger dan zo'n ziekte. Daarnaast vond ze het ook allemaal 'massa hysterie' en linkte ze het aan identiteitpolitiek en safespaces en dat hele verhaal. Dat laatste, dat vind ik een beetje een kronkel. Ook wilt zij de economie open gooien, omdat ze 'de economie en infrastructuur' zo majestueus vind .Dat deel ik ook niet met haar.

 

Wel snap ik het idee, van de ramp op de lange termijn en het idee van de afwegingen. Je moet er in ieder geval over kunnen spreken. Niets is taboe. Ik vind, zo'n dame moet je in ieder geval haar zegje laten doen. Niet mensen meteen monddood maken, wat we de laatste tijd veel hebben zien gebeuren. Iedereen met een controversiele mening, meteen de mond snoeren, in naam va 'het grotere belang'.

Ik denk wel, dat Corona een crisis zal opleveren. Zij zegt dan, ja, die crisis is erger dan de schade van het op zijn beloop laten, op de lange termijn. Punt is wel, dan ga je er vanuit dat een kapitalistische manier van productie en samenleven essentieel is. Dat is natuurlijk sowieso niet het geval. Het is alleen wel zo, dat de wereld nu volgens die wetmatigheden werkt. Een klap als deze, kan de boel ontwrichten. Maar, dat kan ook betekenen dat we reageren met iets nieuws, met zelfbestuur modellen. Destructie is ook een vorm van creatie, zei Bakoenin. Wel moet men dan een linkse schock doctrine in gang zetten. Voor nu is daar geen draagvlak voor. Werkende mensen háten links, doorgaans. Door waar het voor is gaan staan, al zal ik dit niet mogen zeggen/denken. Het zal dus een crisis opleveren, op de lange termijn. Maar links libertarisme, ziet crisisen dan ook weer als mogelijkheden, om iets nieuws op te bouwen.

 

Ik snap wel wat de dame in kwestie zegt. Het is kiezen tussen twee rampen en de sociaal/economische ramp zou erger zijn, volgens haar. Maar dan denk je dus wel vanuit een neoliberaal wereldbeeld. Daarnaast weet ik het ook gewoon niet. Ik weet niet wat de lange termijn effecten zijn en ik weet niet wat de impact op wereldschaal is. Ik kan slechts speculeren hier. Misschien zit ik er achteraf totaal naast. Hetzelfde geld voor deze mevrouw Mac Donald.

Als de mensen uit de crisis stappen, op een andere manier, dan zouden ze zich moeten organiseren, voorbij de neoliberale mechanismes. Het is dan niet terug gaan, maar een nieuwe weg inslaan. Expirimenteren met iets nieuws. De links libertaire manier.

 

Dat één zo'n crisis, het hele systeem ook vernietigt, zegt wat over de kwetsbaarheid ervan. Een ziekte en je hele orde stort in elkaar. Het is dus niet houdbaar. Het heeft niet voldoende veerkracht. Één ziekte en de nanny staat moet de boel weer bij elkaar rapen. En als mama staat je dan straks weer in het zadel gehesen heeft, ga je het hebben over die zelfstandigheid van ondernemers, die de staat nooit nodig hebben. Dan krijgen we dat domme verhaal weer voor de kiezen.

 

We weten dus twee dingen, drie dingen, door Corona. Het neoliberale systeem is niet weerbaar, heeft geen veerkracht. Én het systeem kan niet zonder de staat, waar men in theorie tegen is/boven staat. Het derde wat we weten, links democratische partijen, doen niets in zo'n geval van een crisis. Kapitalisme vernietigt milieu, leidt tot ziektes ( iets waar ook vele artikelen over zijn geschreven ). Mama staat moet vervolgens de boel weer redden, om het kapitalisme daarna weer vrij spel te geven. buitenparlementair Links reageert niet, behalve dan in de vorm van artikelen.

Het beste leggen we het zelf stil en proberen we eruit te komen op een andere manier. Iets waar de PVDD ook over sprak, zag ik laatst ergen, in verdekte termen.

ZP ( serieus stukje )

 

 

 

Zwarte piet is racisme. Donkere lieden zeggen het en lichte lieden zeggen het en iedereen ertussenin. Dus ook een beetje donkere lieden, of donker beige. Je weet hoe dat gaat met huidskleuren. Ik ben persoonlijk spier en spierwit. Witter dan sneeuw. Nee, maar dat is allemaal gekkigheid. Even centraal.

 

Zwarte piet ís racisme ? Ik neem aan dat u weet wat zwarte piet is en waarom hij er is en wat het debat is omtrent zwarte piet etc, etc, etc.  

Wat is racisme ? Dit is op zich al een heel beladen onderwerp. Mensen hebben er namelijk hele andere ideeën over. Wat was vroeger racisme, in de jaren negentig? Nou, dan denk je aan skinheads, met legerkistjes aan, waar witte veters in zitten. Hollandse vlaggetjes op de bomberjacks. Samen de Hitlergroet brengen, tijdens demonstraties, van andere jonge heren, die ook kaal zijn en ook bomberjacks dragen en ook kistjes aan hebben en ook geloven dat alleen het Arische ras bestaansrecht heeft, in Europa. Jonge heren die op een of andere manier extréém boos zijn. Totaal ongefundeerd, uiteraard.

Racisme ? Wanneer donkere mensen bijvoorbeeld een buurt uit gepest worden, of niet welkom zijn in een discotheek, slechts omdat ze donker zijn. Het bestaat, het bestaat zeker, laat daar geen misverstand over bestaan.

Maar, tegenwoordig, onder aanvoering van het hele identitaire 'links' zijn veel meer zaken racisme gaan heten. Ik hoorde laatste een of andere dwaas zeggen dat de politieke partij 'Groen Links' racistisch is, omdat men zoveel witte leden heeft. In Engeland ben je 'een racist' als je zegt 'coloured people' en niet 'people of colour'. Twee witte mannen, die samen een radioshow doen, zonder een zwart persoon daarbij uit te nodigen, dat is tegenwoordig 'het racisme'. Kortom, de term racisme is enorm verwaterd. Racisme is niet meer het raciale geweld, in het Duitsland van de jaren negentig. Alles is racisme en alles is 'te wit', in de 21ste eeuw. Wit zijn, is eigenlijk al 'een racist' zijn, voor sommige mensen. 

 

Wat is racisme ?

Ik ken verschillende donkere mensen, die daar allemaal andere ideeën over hebben. De black panther is tegen racisme en andere zwarte mensen ook. Maar beide op een andere manier. De liberaal, die donker is, is tégen racisme. De black panther ook. Wie van de twee mag zeggen wat racisme is en wat niet ? De SP stemmer, die donker is, maar geen problemen heeft met zwarte piet, dat is een racist ? Die weet niets van racisme ? Wie zou ik zijn, om dat te zeggen ? Ik heb zoiets van, laat dit donkere lieden onderling maar uitvechten. Ik ga mij hier niet aan branden. Dit is ook een soort conflict tussen hen, blijkbaar. De donkere lieden die nog erg boos zijn en de donkere lieden de het vergeven hebben, althans, die sómmige aspecten door de vingers zien. Die er in ieder geval anders in staan.  

 

Ik ben zelfs racist genoemd, in deze discussie. Ik ben totaal geen racist natuurlijk. Ik vind donkere mensen niet minder dan lichte mensen. Ik haat jullie allemaal even veel. Ik ben opgegroeid in een multiculturele omgeving. Mijn ouders waren relatief links, maar niet heel geëngageerd of iets dergelijks. Nooit heb ik gedacht dat zwarte mensen 'heel dom' zijn. Als ik dus 'de racist' ben, dan is dat alleen maar in het voordeel van de échte racisten. Als iedereen een 'white supremacy' activist is, dan is niemand het meer. En wie heeft daar baad bij ? De échte white supremacy activisten. Die blijven zo onder de radar.  

 

Afijn, we wilde het hebben over deze hele zwarte piet.  Is hij racistisch, is het een racistische karikatuur ? Ik heb mij erin verdiept, redelijk diep En mijn conclusie is, ja en nee. Hij is wel en niet racistisch. Als je eventjes onbevooroordeeld kijkt naar het verschijnsel, dan zien we dat het een heel ambigue mannetje is. De NOS heeft het een keer allemaal in beeld gebracht. Ik stel voor dat u dit filmpje kijkt. Het is een mooi filmpje, dat de feiten op tafel legt. Daarna kan je zelf een oordeel vellen.

 

https://www.youtube.com/watch?v=bWZSThTHxWw  

 

Zwarte Piet is dus geen blackface en hij is ook niet per se een zwarte slaaf, althans, dat was niet de bedoeling. De bedoeling was dat hij een 'krampus' was/is ( zoek maar op wat dat is ) .Wel moet erbij gezegd worden, het is natuurlijk niet gek dat mensen die link leggen, de link met kolonialisme. Want, er is wel een verschil tussen een krampus duvel en een man die rode lippen heeft, gouden ringen in de oren heeft en kroeshaar. Daarnaast zijn er ook mensen, die dan krom gaan praten. Dan is de cirkel rond, dan begint dit toch een erg vieze nasmaak te krijgen. Zo sprak ik eens een Surinamer. Hij zegt , ‘ik vind zwarte piet eigenlijk niet écht een probleem, maar waar ik wél een groot probleem mee heb, is als mensen dan gaan praten met een Surinaams accent, als ze hem spelen’. Ik denk ook dat zoiets de doorslag geeft, iets dat het heel duidelijk een raciale lading geeft. Iets dat je liever niet aan een kinderfeestje verbind.

 

Wat ik persoonlijk denk. Ik denk dat zwarte piet nooit bedoeld racistisch wás. Ik denk ook dat het geen black face was. Hij was gewoon écht een uitwas van het hele middeleeuwse, Europese krampus verhaal. Máár, ik denk dat racisten hem wel gebruikt hebben, hem als politieke propaganda zijn gaan gebruiken. Ik denk dat dit vanaf de jaren zestig gebeurt is. Witte mannen, die donkere lieden haten, ze bestaan. En tijdens de Sinterklaas tijd, kan jij je vrij makkelijk uitleven, met zo'n zwarte piet. Niet alle mensen die zwarte piet spelen/speelde, waren/zijn inherent racistisch. Maar, er zijn wel mensen die zwarte piet hun eigen racistische draai gegeven hebben. En, vanaf dat moment straalt dat dan af op álle zwarte pieten. Als een rechts extremist zwarte piet speelt/speelde en zijn pepernoten expres even net wat harder naar de donkere mensen gooit, dan kan/kon niemand daar iets van zeggen. Als een rechtsextremist zwarte piet speelt/speelde, dan kan/kon deze persoon er makkelijk een 'Surinamer' van maken. Dit is waarschijnlijk gebeurt in het verleden.  

 

Dús, wel of geen zwarte piet ?   Wat mij betreft maakt het niets uit, als hij verdwijnt. Voor mij gaat niets boven mij. Ik ben een individueel anarchist, geen maatschappelijk anarchist. Ik heb geen kinderen en ik speel zelf nooit zwarte piet, omdat ik daar geen zin in heb (waarom zou ik al die moeite doen ?) ...Dús, wat mij betreft maakt het niets uit als hij veranderd, in een clowntje, in een roetveeg, wat dan ook. Ik zal dan geen paniekaanval krijgen, bij wijzen van spreken. Zwarte piet is niet zo belangrijk voor mij....Voor jou zou het ook niet belangrijk hoeven zijn...

 

Wat wel van belang is. Ik zou niet willen dat een stáát de zwarte piet gaat verbieden. Laat de staat er eens buiten, kom zélf eens tot consensus en tot conclusies. De zogenaamde anarchisten van vandaag de dag, die overal de staat bij halen en wetten willen gaan afdwingen. Deze mensen moeten eens in de spiegel gaan kijken. Je kán als anarchist niet over rechten spreken, of wetten, of staten...Dat ligt niet in jouw straatje.. Als je links bent, maar wilt dat de stáát je linkse politiek gaat afdwingen, dan ben je een marxist, geen anarchist.... 

Dús, zwarte piet kan natuurlijk prima veranderen. Ik zou zeggen, baat het niet, dan schaadt het niet. Schaadt het ? Nee, niet bepaalt natuurlijk. Ik zal niet gaan huilen, als zwarte piet veranderd. Ik zal dan geen zelfmoordpogingen ondernemen. Ik heb andere problemen aan mijn hoofd. Werkende mensen hebben niet het privilege om zich druk te maken over wel/niet een zwarte piet. Baat het niet, dan schaadt het niet. Schaadt het iemand ? Nee. Baat het iemand ? Nou, blijkbaar zijn er vele donkere lieden, die dit graag veranderd willen hebben. Ik gun ze die verandering, omdat het mij geen schade doet. Het is de weg van de minste weerstand. Het vinden van een consensus, een compromis, waar iedereen iets mee kan, zodat we niet over elkaar heen denderen.

Zwarte piet mag dus van het toneel verdwijnen natuurlijk. Ik ga er alleen geen actie voor voeren. Het is niet mijn soort van politiek, mijn soort van strijd. Ik denk ook niet dat het heel veel met anarchisme te maken heeft. Eigenlijk staat het los van statisme en/of anarchisme. Het is een sub debat, dat zowel binnen anarchistische, als statistische kringen gevoerd wordt. Het is een debat dat zowel binnen CDA, D66 als, marxistische kringen gevoerd wordt. Het is dus niet inherent links. Dat is dan wel waar ik mij aan erger. Identitaire strijd, of deze nou relevant is of niet, neemt bewegingen over. Plakt haar eigen stempel op bewegingen die hun eigen achtergrond hebben. Anarchisme is zoveel meer dan zwarte piet, lós van of zwarte piet zal blijven of verdwijnen en lós van of dat een goede of een kwalijke zaak is.  

 

Hoe durf ik deze mening te hebben, als 'witte man', zullen verschillende 'linkse' moraalridders nu gaan uitkramen. Ik durf alles, ik ben voor de duvel niet bang. Ik laat mij door niemand de mond snoeren. Niet door rechts en óók niet door dat wat zogenaamd 'links' is. Niet door fascisten en niet door marxisten. Ik ga geen blad voor de mond nemen. Ik laat mij niet meer intimideren. Je gaat mij nu de zwarte piet toespelen( grappig ). Maar, ik heb daar geen boodschap aan. Ik ben niet schuldig aan kolonialisme en/of racisme. Wat mensen drie eeuwen voor mij gedaan hebben, gaat mij niets aan natuurlijk, het is niet mijn verantwoording. Als je rationeel kan nadenken, dan snap je dat. Maar, dat is een andere discussie. Waar we later op terug komen.

Om een lang verhaal kort te maken. Het is prima als zwarte piet een beetje aangepast wordt. Een kleine ingreep en dan kunnen we weer verder met andere politiek. Klimaatproblematiek, kapitalisme, woningnood etc.

wees gay, doe misdaden ?

 

 

 

 

De Amerikaanse cultuur oorlog, die de laatste jaren aan de gang is, trekt Europa ook mee, hebben we gemerkt. Zowel de FVD, als Bij1, zijn Nederlandse reflecties van deze Amerikaanse cultuur oorlog/strijd Wat bedoel ik met 'de Amerikaanse cultuur oorlog' ? Ik bedoel, de strijd tussen de altright en de AFA ( anti fascistische actie ). Deze strijd is in Amerika veel meer dan een klassenstrijd. Deze strijd is een cultuur oorlog. Een strijd tussen manieren van leven. Een strijd tussen culturele symbolen. De altright staat voor monogamie, heteroseksualiteit, conservatisme, masculiniteit, nationalisme, kapitalisme en christendom. De AFA staat dan, om zich zoveel mogelijk van deze altright af te zetten, voor 'queer' seksualiteit, cultureel liberalisme, internationalisme, trans feminisme, atheïsme en communisme en/of anarchisme.

 

De respons van de AFA bestaat eruit om precies het tegenovergestelde van de altright te zijn. Wat mij betreft geen rationele instelling. Als rechts bijvoorbeeld vind dat je katholiek zou moeten zijn, ga ik dan expres niet de bijbel meer lezen ? Nee, als ik de bijbel wil lezen, dan lees ik de bijbel, om wat voor reden dan ook. Als rechts vind dat het goed is om hetero te zijn, word ik dan maar homo? Snapt u hoe irrationeel de respons van zo'n AFA is ?

 

Ik kan mij een op youtube gedocumenteerde botsing herinneren tussen de Amerikaanse altright en de AFA. De altright, de dikke, witte, boze mannen met de baarden en de Amerikaanse vlaggen, kluiten samen. De AFA, altijd geheel in het zwart gekleed, met de zwart/roze, of rode vlaggen in de hand, allebei de groepen zijn aangeslagen,opgefokt en proberen elkaar uit te dagen. Een van de AFA Amerikanen schreeuwt de volgende zin : be gay, do crimes !!!!

 

Dit fragmentje belichaamd de belachelijkheid van het Amerikaanse links. Dit verwoord waarom ik mij niet verwant voel met zowel AFA, als de altright. Beide zie ik als vijandig ten opzichte van individuele autonomie.  Rechts zegt : wees hetero ! Dan zegt links : wees gay ! Maar, zoiets is niet een bevel. Ik kán niet eens gay zijn. Ik val niet op mannen..Ik zou het fysiek niet eens kunnen, gay zijn. Ik zou niet opgewonden raken van een meneer. Het feit dat politieke strijd nu over seksuele geaardheid gaat, is ook beyond me. Zo ken ik mensen die dan heel erg pro transgenderisme zijn, omdat rechts dat hekelt. Het is allemaal weer zo krom als een hoepel.

Doe misdaden ? Dat is een bevel ? Een vrij paradoxaal bevel. Wat voor misdaden dan ? moet ik mijn buurjongen beroven, van zijn playstation ? moet ik in de menshandel gaan ? Moet ik crack gaan verkopen, op de hoek van de straat ? Of is die misdaad alleen gericht op de klassenvijand, dus de grote corporaties en de staat ? Ik doe liever geen misdaden, want ja, er is altijd een kans dat je opgepakt wordt hé. En het criminele milieu, is een lastig milieu.Ik betaal mijn broodje bij de supermarkt. Niet omdat ik een deugdzaam man ben en de supermarkt CEO nóg meer winst gun ? Nee, omdat ik liever niet opgepakt word, wegens zoiets stoms.

Wees gay, doe eens een misdaad ! Misschien moet jij mij niet vertellen wat ik zou moeten doen ?

 

Amerikanen hebben linkse politiek nooit begrepen, omdat links een Europese traditie is. Alle filosofische wortels van linkse politiek, zijn in Europa ontstaan. Hegel's filosofie, Frans socialisme, Engels utopisch socialisme, vroeg liberalisme, historisch materialisme, Russisch populisme. De fundamenten van links, liggen in Europa. Amerika moet het met haar hamburger en MTV cultuur doen. Daarom vormen zij linkse strijd om tot een soort liberale cultuur oorlog, tussen verschillende groepen mensen. Het kwartje valt niet. Vervolgens werd die cultuur oorlog naar Europa geëxporteerd. En nu zitten we met de 'gebakken peren'

 

De mensen van de 'radicaal linkse site'  genaamd konfrontatie, gebruikte dit stukje eens en hebben het in stukjes geknipt en het een beetje veranderd. In hun ogen hebben zij het verbeterd. Dit kan mij niets schelen. Zolang je mijn woorden maar niet verdraaid, mag je de boel verknippen en op je site plaatsen. Tolerant ben ik weer.

Ja maar, elders is het erger.

Ja maar Noord Korea

 

 

Mensen zeggen weleens, in een debat en/of discussie en/of gesprek. Als je terecht kankert op Nederlands wanbeleid, dan zegt men, 'ja, maar in andere landen is het erger'.

 

Dit is dan in theorie zo'n sterk argument, dat het je hele verhaal van tafel veegt. Ja, maar Noord Korea. Ja, maar Colombia ! Ja, maar ik ken iemand en die is dakloos ! Is dat überhaupt een argument ?

Het is te vergelijken met het volgende . Je breekt je been en je gaat naar de huisarts. Beste huisarts, ik weet het, gelukkig is het geen ernstige ziekte, maar toch heb ik een probleem, mijn been brak. Waarop de huisarts zegt : ja, wat is dit voor gezeik, je hebt ook mensen die twéé gebroken benen hebben. Ga naar huis, aansteller.

 

Kijk, ik werk voor een bedrijf en ik krijg tien euro per uur, om mijn rug te breken. En ik komt niet helemaal rond, net als honderdduizenden andere werkende mensen in Nederland. Is het dan relevant of het in andere landen beter of slechter is ?

Het gaat mij om mij. Ik heb een situatie die ik wil verbeteren. Of het in andere landen nou de hemel op aarde is, of een totale hel. Ik heb niets te maken met andere mensen in andere landen, in andere situaties.

Ik weet dat het taboe is en ik weet dat ik in de herhaling val, maar ik leef voor mijzelf en dus moet ik de klassenstrijd voeren. We willen geen groter stukje van de taart, we willen de hele bakkerij. Met of geen Noord Korea.

 

Of het elders nou beter of slechter is. De baas knijpt je uit, de huurbaas verhoogd de huur, de belasting legt blauwe enveloppen op je deurmat, de overheid loopt aan je hoofd te jeremiëren. Máár, in Colombia leven er mensen in de riolen, dus laten we maar niet in actie komen voor onszelf, want elders is het erger.

 

Wilt Rutte dat je zo'n instelling hebt ? Willen de CEO's die dit land leiden dat je zo'n instelling hebt ? Willen zij dat jij een mak lammetje bent ? Ja hé.

Turbo ( een lelijk gedicht van mij )

 

 

 

 

 

Turbo, barbabapapa !

 

Speed aansnijden en tegen het verkeer in rijden

 

King Kong kijken, in 3D

 

RIP Harambe, btw

 

RIP Humpty D

Rip Lucia B

 

Spook rijden en afgleiden.

 

Het Pentagon hacken, Zuckerberg taggen !

 

!

 

 

Michelangelo.

 

 

 

Een vriend van mij is kunstenaar. Hij zegt, 'je kan je als artistiek persoon beter niet branden aan de politiek'. Mensen binnen de artistieke scene, kunnen zich beter niet gaan mengen in de politiek. Dat gaat niet samen.

 

Dit vind ik wel een interessante stellingname. Maar is het waar ? Het is nou typisch iets waar je over kan nadenken. 

Is politiek niet ook een soort kunst. Bakoenin zei, vernietiging is creatie en creatie, is dat niet gewoon kunst ? Het is weer een semantische kwestie eigenlijk, want wat is 'kunst' en wat is 'de politiek'. Twee compleet vage begrippen. Maar laten wij daar niet in verzanden.

Kunnen kunstenaars niet politiek zijn en kunnen politici geen kunst maken ? Nee, de gemiddelde politicus is niet bepaalt een begaafd en/of artistiek persoon natuurlijk. En vele mensen in artistieke beroepen, willen zich verre houden van de politiek. Omdat de politiek vaak een hele droge wereld is. Ook een geestdodende en harde wereld. Maar, dat wilt niet zeggen dat het niet kán, of dat het niet de 'juiste' weg is. Daar kan je alleen zelf over besluiten, achteraf.

 

De politiek is geen artistieke omgeving, geld dat voor álle politiek ? Nee, dan denk ik vooral aan de parlementaire politiek. Anarchisme is niet echt politiek. Het is namelijk buitenparlementair. Het is meer een soort anti-politiek. Een antithese, zoals Bakoenin het noemt. Het 'nihilisme van de strijd'. In theorie biedt anarchisme wel ruimte voor artisticiteit, al komt dit de laatste tijd niet zo uit de verf.Maar weining anarchisten die ik ken, zijn artistiek begaafd. Eigenlijk bijna niemand.

 

Er zijn natuurlijk wel kunstenaars geweest, die zich ook bezig hielden met politieke zaken en/of ideologieën. Italiaanse futuristen, vielen vaak voor het fascisme. Modernisten en kubisten, vielen voor marxisme. Iets als Bauhaus, wordt geassocieerd met linkse politiek en vooruitgangsdenken. Kitsch wordt geassocieerd met de PVV, de FVD en met extreem rechts. Punkrock wordt op een of andere manier vaak geassocieerd met de jaren tachtig kraakbeweging. En de late hiphop cultuur, is meestal geheel apolitiek. Iets dat ook zo zijn charme heeft. Jazz, associeer ik een beetje met vroeg liberalisme. De troep die je op de radio hoort, de slijmliedjes, associeer ik dan met neoliberalisme. De massacultuur, de barbarij.Vele artistieke uitwassen, heben dus wel al van zichzelf een politieke nasmaak, op een of andere manier.

 

Waarom zou een artistiek persoon zich niet mengen in de politieke strijd ? Waar slaat dat eigenlijk op ? Het is als zeggen : een topsporter zal nooit een muziekinstrument gaan spelen. Ronaldo zal nooit een goede violist worden ? Een kantoorklerk, zal nooit een groot schilder worden ( ook een aanname ). Een cabaretier, zal zich nooit inzetten voor politieke, serieuze zaken ? Een circusclown zal nooit een dominee worden ? Het kán, alles kan. De raarste dingen gebeuren, met de mensen, in het leven.

 

Mensen zijn plooibaar, mensen zijn barbapapa. Je bent niet één karakter, gebeiteld. Er zijn geen begrenzingen, je kan doen wat je wilt met je leven. Je kan verschillende kleuren door elkaar mengen, verschillende levenswijzen en ideeën,bezigheden doen samensmelten. Wij zijn schokkend vrij, zoals een fransman met een scheef oog dat zei.

Pinokkio . Tekening van een vriend van mij

krapuul ?

 

 

Je weet dat ik weleens voor Krapuul schrijf, een politieke internet site.

 

Nayakosadashi, de Japanse, het fotomodel,  heeft vele stukjes voor Krapuul geschreven. Blijkbaar vonden ze sommige stukjes dus goed genoeg. Ik ga eerlijk met je zijn. Sommige stukjes, daar sta ik nog steeds achter, daar ben ik zelfs een beetje trots op. Maar, om eerlijk te zijn, vooral de eerste stukjes die zij van mij geplaatst hebben, zijn om te huilen zo slecht. Aangezien krapuul ze niet wilt weghalen, zitten we nu met de 'gebakken peren'. Nou, zo erg is het nou ook weer niet. Ik bedoel, ik besta niet eens. Ik ben een internet spook. Ik ben een fantoom, een luchtspiegeling.

 

Mijn eerste werken waren zeer slecht, maar, al doende leert men. Ik ben ook niet perfect, dat moet je weten. Je moet op je bek gaan, als je iets nieuws wilt doen/leren. 'Its a temple of failure,' zoals een kunstenaar een keer zei, ik weet niet meer wie en ik ga het niet voor je opzoeken.  Falen is gezond. Voordat je kon lopen, flikkerde je steeds op je bek, als ik dat zo mag zeggen, als dat niet problematisch verwoord is, als dat niet te aanstootgevend is. Voordat je kon skateboarden, ben je een paar keer zeer akelig gevallen en dit deed veel pijn. Ik ben een aantal keer heel akelig gevallen, in mijn 'politieke carriere', of wat het dan ook mag voorstellen. Het gaat ook om risico's nemen, het leven en soms pakken die verkeerd uit. Maar, als je niets probeert en geen risico's neemt, dan ontwikkel jij je ook niet. Stilstaan heeft ook zo zijn nadelen. Dit zijn wat overwegingen, in mijn hoofd, die ik op dit moment heb.En we delen ze met je  !

 

Risico's

 

Het is net als in je liefdesleven. Je wordt zestig keer afgewezen, op een vernietigende manier, voordat het een keer wel wat wordt allemaal. Een pijnlijke bedoening, waar ik teveel eergevoel voor heb.

 

Krapuul plaatst stukjes, altijd vanuit links perspectief. Van trotskisme, tot socialisme, tot anarchisme, tot ecologie, antifascisme etc. Ik ben het uiteraard niet altijd eens, met wat men te zeggen heeft. Soms ook wel. Ik ben blij dat ze mij een platform geboden hebben, gegund hebben, om mijn opinies te ventileren. Veel leesplezier.

 

https://www.krapuul.nl/

Zo'n Rutte.

 

 

 

Zelfs Rutte vind dat de lonen van werkers omhoog moeten, zei hij een paar maanden geleden, in de tweede kamer tijdens een debat. De winsten worden steeds hoger, maar de werknemers zien er niets van terug. Zélfs Rutte ziet in dat het een probleem is. Mensen die full time werken, kunnen amper rondkomen en worden bikkelhard uitgebuit. Rekeningen, huren, hypotheken, belasting, het hijgt in je nek en je houdt niets over, als je werkt.

 

Deze maatschappij respecteert werk niet, slechts bezit. Bezit wordt beloont, werk niet natuurlijk. Zelfs zo'n Rutte snapt dat het een probleem is. Mensen raken in de schulden, komen op straat te staan, hele rijen staan voor de voedselbanken, terwijl de bazen en politici nog een lijntje snuiven. We gaan wat dat betreft de kant van Amerika op. Het grote voorbeeld van de heer Rutte. Waar je drie banen hebt en toch niet helemaal kan rondkomen. Een klasse van mensen die op papier geen slaven zijn, maar in de praktijk komt het er wel min of meer op neer, dat men slaaf is.

Werken loont niet, erven wel en bezitten ook.De econoom  Thomas Piketty heeft het gewoon allemaal glashard bewezen, in zijn boeken. Dit is niet slechts een loze uitspraak van mij, dit is letterlijk een feit.

 

https://nl.wikipedia.org/wiki/Thomas_Piketty

 

Rutte zegt dus dat het een probleem is, want hij weet ook, als de ongelijkheid té groot wordt, dan kan het weleens allemaal uit de hand gaan lopen. Iets dat we in Amerika al een beetje zien gebeuren. Denk aan Trump, de culture wars op straat, de vechtpartijen tussen de altright en de AFA en dan nu die Corona, dat de boel bijna over het randje geduwd heeft. Als de ongelijkheid te groot is, kan de boel klappen. Ook zo'n Rutte weet dit blijkbaar, of is hier langzaamaan achter gekomen.

 

Nu komt het probleem, let op. Rutte vind, dat de bazen de werkers meer zouden moeten betalen, maar dit moet uit de bazen zelf komen en kan niet wettelijk geregeld worden.

 

Ergens snap ik het verlangen van Rutte. In theorie zou dat een harmonish geheel zijn. Je baas keert zichzelf drieduizend per maand uit en geeft jou twintig per uur. In theorie kan het. Zelfs als een baas zichzelf tienduizend per maand uitkeert, kan hij/zij jou beter betalen. In theorie hoeft het kapitalisme niet verrot te zijn. In theorie zou men niet zo hebzuchtig hoeven zijn, als men is. Punt is, bazen zijn vaak wel totaal van het padje af en werkers kunnen niet van hen op aan. Bazen geven niets om 'hun' werkers en zuigen hen uit. Rutte zou willen dat de wereld niet was, zoals de wereld is. Maar daar heeft niemand iets aan.

 

Als een baas zijn werkers wat meer gunt en niet tien, maar vijftien per uur geeft, dan maakt zo'n baas alsnog astronomische winsten. Als ik een paar panden bezit en verhuur, dan kan ik daar sowieso heel breed van leven. Als ik er weinig voor vraag en als ik als een huisjesmelker tekeer ga, in beide gevallen kan ik er ruim van leven. Je kan zestien miljoen omzetten en je mensen tien euro per uur geven. Of je zet veertien miljoen om, voor jezelf en dan krijgen je mensen vijftien euro per uur. Een wereld van verschil voor 'je' werkers. Dus, dan zijn 'werkgevers' maar zo wreed en harteloos mogelijk en betalen ze je tien per uur, ook als dit niet nodig is. Hebzucht heet dit. De gemiddelde 'werkgever' zou zijn eigen moeder nog verkopen. Hoe worden deze mensen zo hebzuchtig, zo verrot tot op het bot ? Jij en ik snappen dit toch niet. Sommige mensen zijn pathologisch hebzuchtig. De psycho analytica heeft theorien omtrent menselijke hebzucht. Bepaalde religies zijn er ook mee bezig.  

 

Een Rutte zegt eigenlijk, 'hou je een beetje in'. Als je weleens voor een 'werkgever' gewerkt hebt, dan weet jij dat zij zich niet inhouden. Iedere eurocent draaien ze om, overal proberen ze zoveel mogelijk kapitaal uit te persen. Rutte doet een beroep op redelijkheid, aan het adres van mensen die geen redelijkheid kennen. Het is alsof verlangen van je hond, dat zij veganist wordt. En dat is dan meteen het probleem met het liberalisme. Je wilt dat het vanzelf wel ongeveer goed komt en dat er een beetje sprake is van geven en nemen. Er is een corona crisis, nou dan gooit de huisjesmelker niet dat gezin op straat, als men niet meteen kan betalen. Dat doet men niet....Punt is, dat doen huisjesmelkers dus wél, omdat ze compleet antisociaal zijn en er toch mee wegkomen, omdat het juridisch allemaal mag wat ze doen en als het niet mag, hebben mensen geen geld voor redelijke advocatuur.Ook dit heb ik gehoord van mensen. Je 'werkgever' ( de baas ) zou je nog vierhonderd euro uitbetalen,dat was afgesproken, maar dit doet hij/zij niet, omdat hij/zij extreem hezichtig is. Je kan het met een advocaat aanvechten, dat kost je driehonderd euro en gaat je maanden en maanden van werk kosten. Daarom laten mensen het dan maar zitten en dat weet zo'n baas ook. Het geloof in 'de rechtstaat' is dus weer tergend simplistisch. Het zit in de praktijk vaak anders in elkaar.

 

Het moet loslopen, zonder geweld, de markt reguleert zichzelf ? Zo'n Rutte teletubbie, is gewoon te naief voor de wereld. Neoliberale theorie is niet realistisch. Neoliberalisme komt niet overeen met de levens van échte mensen. Het verwacht schappelijkheid van kapitalisten. Als een kapitalist vervolgens te keer gaat en mensen uitbuit, dan moet men dat maar slikken, want dan is er zoiets als 'de wet', waarin staat dat je mensen mag uitzuigen. Rutte leeft in de theorie en ontkent de realiteit van het leven. Hij zou wíllen dat een huisjeszuiger dat gezin niet op straat zet, nu er corona heerst. Maar, er is geen pressiemiddel. Hij doet een beroep op het geweten, van zij die geen geweten hébben. En geloof mij maar, er zijn vele mensen zonder geweten. Zeker binnen de kringen van het grote geld en binnen de kringen van de zogenaamde 'top ambtenaren'. Als jij niet totaal infantiel bent, dan weet je dat ik gelijk heb.

 

Je moet een bepaalt soort van pressiemiddel hebben. Je moet jezelf kunnen beschermen in de wereld. Zeker in de ( voor niet heel vermogende mensen ) vrijwel wetteloze wereld van het late kapitalisme. Je moet een voet tussen de deur hebben. Je kan niet lief vragen of de kapitalisten hun hebzucht en waanzin intomen, als wij weten dat zij gek zijn en dit nooit zullen doen. Je moet strijden, je moet je organiseren, elke dat opnieuw, om de aanvallen van het kapitaal af te slaan. Grote huurstakingen, brengen gulzige huisjesmelkers op de knieën, bijvoorbeeld. Directe actie, confronteert de zuignappen van het grote geld. Dit groepje anarchisten ( vele van hen ), heeft zo'n pressiemiddel gemaakt. Ze boeken resultaten. Het is het soort van anarchisme, waar ik trots op kan zijn.

 

Een linkse politiek, die zich onderscheid van zowel  het parlementaire geneuzel, als de identiteit politieke ellende en echt met de vuist op tafel komt slaan.

 

https://vloerwerk.org/

 

 

Hebben labels nut

 

 

 

Hebben labels nut? maandag, 24 februari 2020

 

Laatst hoorde ik iemand zeggen: Maar ik bén nou eenmaal autist ... Mensen gebruiken de laatste jaren veel labels, om elkaar te categoriseren. Labels als : sociopaat, autist, borderline, ADHD, dit/dat. Het zijn meestal niet heel positieve aanduidingen. Althans, het is niet iets waar men mee pronkt doorgaans. Ik ben ADHD, dat staat niet op je CV. Ik ben borderline, dat zeg je doorgaans niet om mee op te scheppen. Het zijn dus niet alleen maatschappelijke indelingen, het zijn ook stigma's.

 

Daarnaast: jij bént dat en als je het eenmaal bent, dan blijf je het ook. Het gaat er dus niet vanuit dat een mensenleven heel fluïde is. Zoals boeddhisme en existentialisme daar wel vanuit gaan. Vorig jaar was ik iemand anders dan nu. De wereld om ons heen verandert de hele tijd en wij zelf veranderen ook de hele tijd.

genre

 

Een psychisch label lijkt een beetje op een genre. In de muziek heb je dan genres. Vroeger luisterde ik jaren negentig 'grunge'. Grunge is dan een genre. Bands als Alice in chains, Nirvana en Mudhoney zijn in theorie 'grunge', als je het internet en de popmuziek-lectuur mag geloven. . Zogenaamd horen deze groepen bij elkaar, maar ieder van deze bands afzonderlijk klonk/klinkt totaal anders. Alle drie hebben hun eigen sound, hun eigen esthetiek, andere thema's waarover ze nummers schrijven en een andere benadering van muziek, expressie etc. Het is dus appels met peren vergelijken. Mensen bedachten die term 'grunge' er zelfomheen. Mensen bedenken die paraplu-term om de boel overzichtelijk te maken. Is het gitaarrock, is het geen metal en ook geen punk, nou dan noemen we het 'grunge'. Heeft dat woord dan totaal geen betekenis? Eigenlijk betekent het woord 'grunge' zoveel, dat het net zo goed niets kan betekenen.

 

Maar geldt dat niet voor alle woorden? Neen, niet één tafel is hetzelfde en toch weten we wat een tafel is. Als je iedere keer een ander woord gebruikt voor het woord 'water', dan praat iedereen langs elkaar heen en kunnen we niet communiceren. Maar dit geldt niet voor een woord als 'grunge'. Mensen kunnen prima met muziek bezig zijn, zonder de muziek te categoriseren. Compacte termen kúnnen dus wel bruikbaar zijn. Maar dit zou men niet als absoluut moeten zien. Mensen gebruiken muziekgenres als een manier om hun identiteit te manifesteren. Ik bén metal. Niet: ik vind bepaalde nummers, van bepaalde bands, die men metal noemt, goed. Dat laatste zou een betere omschrijving van de werkelijkheid zijn.

Mensen gebruiken zo'n genre instrumenteel. Ik ben nu 'grunge', ik luister dus geen klassieke muziek. Een dogma. Maar ook andersom gebeurt het. Ik ben een nette meneer, ik werk als rechter, ik luister niet naar hiphop. Dat past niet bij 'mijn soort' mensen. Ook irrationeel natuurlijk. Een nette meneer kan best naar 'above the law' ( hiphop) luisteren en hun muziek goed vinden. Het is alleen een aanname, dat meneren in pakken niet naar metal en/of hiphop luisteren, omdat dat de 'slechte' muziek is, van 'het volk'

 

labels en genres

 

Afijn, labels zijn de genres van mensen. Een genre lijkt een logische benadering, maar is het niet. Ook labels lijken functioneel te zijn, handig, logisch. Maar zijn het niet. Er zitten zeer schadelijke kanten aan: Je bent een heel moeilijk persoon, je bent onbetrouwbaar, je hebt een nare/rare jeugd gehad. We noemen je 'borderline', je maakt deel uit van de familie 'borderline'. Nu bén je dat, je bent vastgeroest, getekend, afgeserveerd. Ik zie persoonlijk niet 'een van de borderliners', ik zie gewoon een heel getroebleerd persoon. Maar ook een uniek persoon ...Die niet te vergelijken is met wie dan ook ...En ook een persoon die in ontwikkeling is.

 

Het willen categoriseren van mensen doet die mensen geen recht. Het is een eenvoudige manier om mensen snel te rangschikken. Nogmaals, het is appels met peren vergelijken. Mensen met mensen vergelijken, is appels met peren vergelijken. In een grote anonieme samenleving is er alleen geen plek voor de eigenheid van de enkeling. We moeten je snel kunnen rangschikken, zodat je we kunnen gebruiken in het arbeidsproces. Jij bent er ongeveer zo eentje? Dan noemen we je zus/zo en ga je dit/dat traject in. Men probeert je zo in banen te leiden. Dit gebeurt natuurlijk met goede bedoelingen. Maar we weten dat goede bedoelingen erg onderdrukkend kunnen uitwerken. De terreur van goede bedoelingen. Nayako Sadashi

stille kracht

 

 

 

In de mensen schuilt een bepaalt soort kracht. Dit is een stille kracht. Deze kracht is te vergelijken met de krachten die in de zwarte magie opgeroepen worden.

 

 

Deze kracht komt uit de diepste afgrond van je gehele wezen. Deze kracht heet : het innerlijke oproer Soms komt deze kracht opzetten, soms komt deze kracht om de hoek kijken.

Stel, iemand als Mao, een dictator, spreekt zijn onderdanen toe. Iedereen speelt het spel mee en iedereen doet alsof hij/zij heel enthousiast is. Maar een Mao weet niet wat er speelt in de geesten van de mensen. Hij weet niet wat de mensen écht denken. Hij ziet een verkrampte lach, maar hij ziet nooit de waarheid. Iedereen houdt hem voor de gek en hij houdt zichzelf voor de gek. Die privé gedachtes, die wij voor onszelf houden. Het innerlijke oproer. De haat die vanbinnen brand, dat is de stille kracht.

Hetzelfde geld voor politie op straat. De politieagente(e) denkt dat hij/zij heel veel ontzag inboezemt. Hij/zij denkt dat wij hen respecteren. Maar zij kunnen niet in ons hoofd kijken. Wij zijn hen dus altijd een stapje voor. We zeggen ja en amen, om niet beboet te worden. Maar dat is nog geen respect. Verwar angst niet met respect. Overheden en criminele organisaties boezemen angst in. Geen respect. Haal die twee niet door elkaar..

 

Onze privé gedachtes, dat is iets waar politici, bazen, marxistische partij bonsjes,  drammers, sekteleiders, ambtenaren en staatsaanbidders niet bij kunnen. Deze privégedachtes zijn de anarchistische krachtbron.

 

Ik lul met je mee, maar je weet niet hoe ik écht over je denk. Je wilt het niet eens weten. Ik zeg niet alles wat ik denk. Je vind jezelf moreel superieur, je denkt dat je per definitie meer waard bent dan andere mensen, op niets gebaseerd. We spelen het spel mee en kijken door je heen. Raad eens wie de lachende derde is ?

pc

 

 

 

Politieke correctheid (soms afgekort tot PC) is een pejoratieve term voor het vermijden van taaluitingen of gedragingen omdat deze als beledigend of discriminerend kunnen worden beschouwd voor bepaalde als achtergesteld of gemarginaliseerd te boek staande groepen (met name minderheden).

De omkering 'politiek incorrect' wordt wel in positieve zin gebruikt om verondersteld kwetsende uitingen een rebelse klank te geven. omdat deze als beledigend of discriminerend kunnen worden beschouwd voor bepaalde als achtergesteld of gemarginaliseerd te boek staande groepen.

 

 

 

Ik heb persoonlijk een enorme hekel aan politieke correctheid. Ga ik nou mijzelf allerlei restricties opleggen, omdat een ander potentieel gekwetst zou kúnnen worden ? Ik heb geen contract met je ondertekend. Ik ken je niet, ik ben je niets verschuldigd. Als ik nu het woordje 'gek' zou zeggen, dan zou potentieel een persoon in een psychiatrische kliniek, misschien wel gekwetst kúnnen worden. Dus, dan moet ik mijzelf censureren, voor het welzijn van potentiële, anonieme groepen ?

Ik neem de vrijheid om te doen en laten en zeggen wat ik wil. Als ik iets wil zeggen, dan zeg ik het. Ik ga niet een rem op mijzelf zetten, om te zorgen dat jouw ego niet gekrenkt wordt. Ik ken je niet, ik wil je niet kennen. Ik ga mijzelf niet inhouden. Zou ik dat wel doen, dan zou ik een lafhartig, achterbaks leven lijden. Ik denk dan allerlei dingen, maar ik onderdruk ze permanent, om maar sociaal wenselijk gedrag te vertonen. Om maar aardig gevonden te worden. Uiteindelijk zou ik zo niet eens wíllen leven. 

 

En ik weet zelf echt wel wanneer ik bepaalde dingen kan zeggen en wanneer dat minder verstandig is. En dan maak ik gewoon een afweging. Als ik in een trein zit vol donkere mensen, dan is het niet zo verstandig om hen 'zwarte pieten' te noemen. Tenzij ik een gebroken neus wil oplopen. Zij houden zichzelf immers ook niet in, om zich te uiten zoals ze willen, fysiek of verbaal. En terecht.

 

Toch werkt politieke correctheid de laatste tijd als een soort wurggreep. Op universiteiten en binnen 'linkse' bewegingen, durven mensen niet eens meer te zeggen wat ze écht denken. Dat is schadelijk, want zo kom je er niet eens achter wat er precies speelt, onder de bevolking. Mensen gaan dan een soort dubbelleven lijden. Stel, vele mensen hekelen de islam. Maar,ze weten dat het niet politiek correct is om dit te uiten, dus houden zijn hun mond dicht en zeggen zij dat zij dol zijn op de islam. Op dat ogenblik, wordt er een dubbelspel gespeeld. We hebben dan liever dat deze mensen op zijn minst zeggen wat ze willen, omdat we dan wéten wat er speelt in de wereld. We kunnen er dan op responderen, we kunnen het ontkrachten waar nodig. Maar, als mensen dat dubbelleven gaan lijden, dan gaat de boel enorm broeien. De haat voor bijvoorbeeld de islam, zou een eigen leven gaan lijden. Ik heb liever dat een cabaretier openlijk zijn afschuw jegens een religie uitspreekt, dan dat hij het allemaal voor zichzelf houdt. Waarna het er ineens allemaal uitbarst, totaal onverwacht. Een tikkende tijdbom.

 

In de jaren negentig droegen extreem rechtse jongeren vaak 'lonsdale' kleren. Stel dat de extreem rechtse jongeren er precies hetzelfde uitzagen en zich precies op dezelfde manier gedroegen, als de niet extreem rechtse jongeren ? Dan had men eigenlijk een veel groter probleem gehad. Dan was men veel gevaarlijker. Dan was men ongrijpbaar geworden. Een stille kracht. De vrijheid die de lonsdale jongeren namen, om zich niet politiek correct te uiten, werkte dus in ieders voordeel, op de lange termijn. Ze verklapte zichzelf, als het ware.

Als rappers liedjes maken vol geweld en seks, dan weten wij tenminste : dit is heel akelig, heel cynisch. Maar, we weten nu wel hoe een groot deel van de jonge mannelijke bevolking blijkbaar denkt en waar men klaarblijkelijk mee bezig is. En dan kunnen we er dus op responderen. Een rapper uit de jaren 90 maakte bijvoorbeeld een seksistisch/macho rap nummer. Hij was daarmee niet bepaalt politiek correct. De reactie hierop, wat een andere artiest die hem belachelijk maakte, hem in de zeik nam, hem parodieerde, op een vernietigende manier. Zo reageren mensen op elkaar, in een eindeloze wisselwerking. Maar dat kan alleen plaats vinden, als mensen geen blad voor de mond nemen. Ik wil wéten wat jij vind, anders kan ik niet eens op je reageren, je bestrijden en/of ontkrachten, als ik dat relevant acht.

 

Daarnaast, zoals ik eerder aangaf, ga ik mijzelf gewoon niet allerlei restricties opleggen. Ik leef maar één keer en ik wil écht leven. Ik wil écht zijn, een mens van vlees en bloed. Ik ga niet doen alsof ik perfect ben en mensen daarmee voorliegen. Ik ga niet dingen zeggen die ik niet meen, alleen omdat ik dan aardig gevonden word, binnen bepaalde knullige kringen. Mijn neus zou dan telkens groeien, als een pinokkio.

 

Voor mij gaat niets boven mij.

 

- Max Stirner

 

Dan ben je rechts, zeggen mensen. Nee hoor, politieke correctheid komt voor op links en op rechts. Neoliberalen zijn ook gewoon heel vaak zo politiek correct mogelijk in hun taalgebruik. Terwijl hun daadwerkelijke politiek gewoon compleet schandalig/destructief is.

Ik ben links, omdat ik niet geloof in het kapitalisme, omdat ik geloof dat er andere economische structuren mogelijk zijn, die meer wenselijk zijn dan kapitalisme. En ik ben libertair links, omdat ik de staat niet als een begerenswaardige instantie zie. Dat maakt mij links. Of ik verder dan heel PC (politiek correct ) ben, of niet, heeft daar niets mee te maken.

 

Maar als je PC bent, dan is dat solidariteit en solidariteit ondermijnt het kapitalisme ? Zo denkt men dan. PC gedrag ondermijnt kapitalisme natuurlijk helemaal niet. Als je niet meer het woordje 'gek' gaat gebruiken, omdat dat potentieel iemand ergens een keer zou kunnen kwetsen, in theorie. Dan ondermijnt dat kapitalisme natuurlijk totaal niet. Het slaat nog geen deuk in een pakje boter. Daarnaast, je hebt iedere dag te maken met de staat en de grote corporaties. Die hebben macht over jou, daar ben je mee in gevecht. Wat voor woorden mensen wel/niet gebruiken, maakt de huur niet lager, maakt de BTW niet lager, maakt de baas niet milder en het remt de expansiezucht van het kapitalisme niet af.Het veranderd helemaal niets. Je vriend censureert zijn taalgebruik, om PC over te komen op zijn werk ? Ja en jij wordt nog steeds gewoon je huis uit gegooid, als je in de problemen komt, financieel. Ik ken mensen die heel PC zijn, maar die mij nooit zouden ondersteunen in de klassenstrijd. Ik ken ook mensen die tamelijk grof gebekt zijn, maar voor je door het vuur zouden gaan, als het er écht op aan komt. Dat je PC doet, maakt je nog geen kameraad. Dat je woke bent, zegt helemaal niets. Je doet woke, maar stemt ook op D66, bijvoorbeeld. Ik zie je dan nog steeds als een klassenvijand.

 

Staken, picket lines, strijd, advocaten, bezettingen, sabotage, demonstratie, blokkade, directe actie. Dat ondermijnt de neoliberale mechanismes. Niet je taalgebruik.

 

Daarnaast wil ik ook Pjotr Kropotkin aanhalen en zijn perceptie van darwinisme. Pjotr zegt : het komt wel goed. We hoeven onszelf niet te disciplineren en te socialiseren, omdat we al een instinct hebben tot vormen van samenwerking, slechts om te overleven. Ons overlevingsinstinct, heeft altijd een sociale uitwerking. Dat is als een onderstroom in ons. Of we nou grof gebekt zijn, of PC, dat communale instinct zit gewoon in ons, heeft Kropotkin geanalyseerd, in de natuur. Er ontstaat vanzelf wel een soort balans, als je het op zijn beloop laat, als je de mensen vrij laat. Het idee van het snoeien van andermans taalgebruik en het disciplineren van mensen, is dus niet zo anarchistisch. Het komt op mij heel moralistisch en calvinistisch over. Je hoeft er namelijk niet zo dicht op te zitten, want het loopt allemaal vanzelf wel los. Juist omdát we zoogdieren zijn. Het is al goed zoals het is. De natuur is al goed, zegt Kropotkin. Calvinisten zeggen daarentegen, je natuur is niet goed, ga jezelf disciplineren, hou jezelf in de gaten, tem dat beest in jou. PC culture is dus een uitwas van christelijk moralisme. Daarom is het in Nederland en in Amerika dan ook zo prominent aanwezig. Beide hebben een calvinistische cultuur. Een cultuur die uitgaat van het disciplineren van mensen. Het onderdrukken van driften en gevoelens.

 

Waarom schrijf ik altijd over hetzelfde onderwerp, zegt men dan ? Politiek correcte cultuur is heel dominant, de laatste jaren. Dat ik er dus op reageer, is niet zo gek. Dat ik dat in meerdere stukjes doe, lijkt mij ook niet zo vreemd. Daarnaast, ik schrijf gewoon wat ik wil. Het kan mij niet schelen, als ik in de herhaling val. Misschien moet er soms een beetje in de herhaling gevallen worden ? Men luistert namelijk niet. Men snapt mijn punten niet.Daarnaast, als jij tien keer over hetzelfde onderwerp zou schrijven, zou ik daar ook niet over gaan huilen.

Militant feminsime en BDSM

 

 

Een tijd lang heb ik de politiek van radicale feministen bestudeerd. Niet omdat ik mijzelf als man zijnde 'een feminist' noem, maar gewoon, omdat het kan.Ik haal inspiratie uit allerlei hoeken. Politiek en religieus gezien. In dit stukje gaan we het hebben over BDSM en radicaal feminisme en de reactie van radicaal feminisme, op BDSM.

 

Radicaal feministen pleiten voor een emancipatie van de vrouw. Men gaat er vanuit dat we in een patriarchaal systeem leven en dat de vrouw permanent in conflict is met de man. De man heeft per definitie de touwtjes in handen. Wij bekleden posities in de politiek, het bedrijfsleven en het recht. Ook geven wij de cultuur vorm. De manier waarop vrouwen worden geportretteerd, is namelijk vanuit een mannelijk, heteroseksueel perspectief De 'male gaze' zo noemt men dat.. De vrouw wordt geseksualiseerd en gereduceerd tot wat haar in de ogen van ( hetero seksuele ) mannen aantrekkelijk maakt.

Daarom pleiten radicale feministen soms voor een afscheiding van mannen. Mannen zijn de vijand en willen wij ons echt emanciperen, dan moeten wij ruimtes voor onszelf hebben, buiten het patriarchaat om. Het patriarchaat zou dan ook binnen linkse partijen en bewegingen aanwezig zijn. Ook links is een patriarchaal geheel, volgens de radicaal feminist. De klassenstrijd zien zij als een masculiene strijd, een oorlog tussen mannen. De échte strijd, is tussen man en vrouw, waarin de vrouw op dit moment het onderspit delft.

 

We gaan het nu hebben over BDSM. Waarom BDSM ? Een vriendin van mij doet blijkbaar aan BDSM. En het is de laatste tijd veel in de media. Er zijn discussies omtrent de BDSM. Je kan er een mening over hebben. En ik heb altijd allerlei meningen. Het onderwerp kwam op mijn pad en ik heb een beetje kennis van de radicaal feministische theorie, vandaar dit stukje.

 

Radicaal feminsiten gruwelen van het feit dat BDSM cultuur in de massamedia genormaliseerd wordt. Een film als 'fifty shades of grey' ( een film over BDSM), bijvoorbeeld, kan op veel kritiek rekenen, vanuit hun hoek. Deze film gaat immers over een sado masochistische seksuele relatie, tussen een rijke man en een onderdanige vrouw.

Voor vele heteroseksuele vrouwen is dit schijnbaar een opwindende film, want de film trok miljoenen en miljoenen vrouwen. De film kwam voort uit  erotische/pornografische lectuur.

Hoe sta ik als anarchist zijnde tegenover deze kwestie ? Het feit dat zo'n serie als fifty shades of grey populair is, vind ik bizar. Wat mij betreft zegt het iets over de seksuele cultuur. Hetero seksuele relaties, zijn blijkbaar spannend, als er sprake is van macht(misbruik) en machtsverhoudingen. Waarin de man blijkbaar de 'machtige' behoort te zijn en de vrouw de 'onmachtige'. De man, boven aan in de pikorde van de masculiene, kapitalistische maatschappij. De vrouw, die dat dan bewondert. Patriarchale waarden zitten niet alleen in mannen natuurlijk. Je hoort heteroseksuele vrouwen vaak hun bewondering uiten voor 'machtige' mannen .Zo'n 'mister Grey' symboliseert dan die, machtige, wrede, masculiene man, die in onze cultuur zoveel status toegekend wordt. Goed, dit is allemaal een beetje walgelijk natuurlijk. Maarja, wat dan ? Wat dan nog ?

Radicaal feministen bekritiseren het, maar wat hebben we aan 'kritiek' ? Wat wil je doen dan, zo'n film verbieden ? Een anti BDSM politie taskforce in het leven roepen ? Controleren wat mensen in de slaapkamer allemaal uitvreten ? Pornosites verbieden ? De bioscoop blokkeren ? De acteurs van die film fysiek aanvliegen ?

Anarchisme gaat over vrijheid, maar dan écht. Ik vind je BDSM perceptie van seks tamelijk walgelijk, maarja, wie ben ik ? Jij doet jij, ik doe ik, want (individualistisch georienteerd ) anarchisme geegft vleugels. Vanuit het oogpunt van het anarchisme vind ik het dus niet heel relevant, om kritiek te gaan uiten op allerlei culturele uitwassen. De politieke strijd gaat niet over wat mijn buurman en buurvrouw allemaal doen, met leren tuigjes etc. Cultureel liberalisme sta ik voor, maar een economisch socialisme. Dat zou het meeste vrijheid genereren voor de mensen en vrijheid is altijd het fundament van mijn denken. Ook de vrijheid om fifty shades of grey te maken en daar dan heen te gaan en dat dan opwindend te vinden, of niet.

Radicaal feminisme heeft dus wel relevante analyses. Maar de toepassing ervan zou vanzelfsprekend autoritaire/staatsgerichte trekjes krijgen. Een machtsinstituut zou die geëmancipeerde vrouw moeten gaan afdwingen. Een linkse staat zou BDSM cultuur moeten gaan verbieden en uitbannen, in naam van radicaal feminisme ?

 

Een anarchistische toepassing van het radicaal feminisme zou zijn ? Pornosites hacken ? BDSM pornoacteurs aanvallen ?  Of, zoals feministen blijkbaar in de jaren tachtig deden, het molesteren van seksshops. Dan handel je vanuit een soort  directe actie. Ik hou je niet tegen daarin. Wat dat betreft zeg ik ook : doe wat je wilt.

Je kan alleen moeilijk gaan controleren wat stellen allemaal in hun privé leven doen en laten. Mensen ontmoeten elkaar bijvoorbeeld op tindr en andere dating apps. Wat ze daarna allemaal uitspoken, gaat jou en mij niets aan.

 

En eigenlijk kan het mij ook niets schelen.

Voor mij gaat niets boven mij, weet u nog. Als het met mij maar goed gaat.

 

Ik denk persoonlijk dat jullie allemaal beter geen BDSM kunnen doen. Ik denk dat het vaak een herbeleving is, van allerlei weggestopte trauma's. Ik denk dat het genderrollen bevestigt en ik denk dat het dus helemaal niet zo progressief is. Ook denk ik dat het riskant is en dat je er weleens mee gekwetst kan gaan worden.

Maargoed, dat is dan slechts mijn perceptie. Ik zal niet de politie gaan bellen, als jij een rubber bal in je mond laat stoppen. Zoek het uit. Het is verrot, maar je mag van mij verrot zijn. Als ik er maar geen last van heb.

Kortom, als ik een vrouw zou zijn, dan zou ik waarschijnlijk geen radicaal feministe zijn. En als man, kan jij je beter niet branden aan feminisme, vind ik. Waarom niet ? Daar kom ik later op terug.

 

 

 

Ik sprak een

 

 

Ik sprak laatst een absurdistische dichter, een échte dichter.

 

Ik liet hem mijn gedichten lezen

 

Niet zo goed, zei hij.....

 

hahaha.

 

Ik  moet hem gelijk geven, ik ben er zelf ook niet zo weg van, eigenlijk.

 

Maar, dat is nog geen reden om het niet te doen. We blijven lelijke gedichten maken.

 

Omdat het kan.

wat een leukert ! ( of niet ? ) Tekening van een vriend van mij

Mijn eerste gedicht ooit. Het heet : Gucci Mane

 

 

 

Iemand vertelde mij laatst dat zwarte piet racisme is

 

Met de hele Bij1 fractie naar een parenclub.

 

Polyamoreuze relaties aangaan .Samen naar the berzerker en insect warfare luisteren.

In transitie gaan!

LSD gebruiken met Gucci Mane.

 

Hindoe mantra, harakrishnahararama !

 

 

 

politiek

 

 

Waarom zou je als mens bezig willen zijn met politiek ? Ik ken mensen die zeggen dat ze liever apolitiek zijn. Ik snap deze houding, ik denk dat het ergens wel een gezonde houding is.

Het probleem is alleen, de politiek een beetje snappen, betekend voorbereid zijn. Jij vindt niets van de politiek, maar de politiek vind wel iets van jou. Als je het spel der machten niet helemaal snapt, wordt je al snel een speelbal. Als je niet weet neoliberalisme is, dan weet je niet in wat voor systeem we nu leven en wat de aannames zijn van dat systeem, wat de theorie is achter dat systeem en wat de consequenties zijn van dat systeem.

Dan kan je er ook niet op responderen. Zo'n tien jaar geleden snapte ik niet zo goed wat kapitalisme is en wat de bezwaren zijn jegens kapitalisme. Dit maakte dat ik niet precies doorhad wat mij overkwam, in situaties. Ik voelde mij een beetje reddeloos verloren. Waarom dingen gaan zoals ze gaan, waarom je frictie ervaart, dat snapte ik nog niet zo goed. Pas toen ik basaal linkse kritieken ging onderzoeken, begon het plaatje een beetje helderder te worden. Toen ik las wat het probleem is met kapitaal accumulatie, wat het is, hoe het werkt, begon ik beter een beeld te krijgen van de wereld om mij heen. Het emancipeerde mij, zou je kunnen zeggen. Het maakte mij zekerder.

 

Voor mij is politiek gelijk aan zelfverdediging. Hier ben ik altijd heel open in geweest en dit maakt mij nou juist zo leuk. Ik doe mijn politiek niet, om de wereld 'beter' te maken. Een 'betere wereld' vind ik een te abstract gegeven. Ik ben niet bezig met hoe de wereld zou kúnnen zijn, of hoe de wereld zou moeten zijn. Ik probeer mij meer op het hier en nu te focussen. Dat vind ik een eerlijkere manier van leven. Ik zie mijzelf dan ook niet echt als een activist. Ik ben meer een soort opportunist. Als ik actief ben, dan is dat voornamelijk gericht op mijn eigen welzijn en/of het welzijn van vrienden en familie. Direct of indirect. Ik ga in zee met politieke actie, alleen als ik er iets aan heb, of als mijn vrienden/familie er iets aan hebben. Ik bouw geen idealistische luchtkastelen. Ik respondeer op de wereld, op een egocentrische manier. In die zijn is mijn vorm van anarchisme, totaal anders dan dat waar iets als 'Doorbaak' voor staat.

 

Hoe kom je tot een politieke doctrine ?

 

Als je de verschillende politieke stromingen onderzoekt, dan kom je er wel achter, dat er sommige stromingen zijn die jou liggen. Ze spreken jou aan. Dit is een kwestie van smaak. Het heeft te maken met je kijk op het leven, je verwachtingen en je wensen, je verleden, je mensbeeld, je religie, je beroep, je achtergrond, je cultuur, je persoonlijkheid, je inborst. Allemaal heel persoonlijke kwesties. Als je iets vind dat bij je past, dan kan je het gaan uitdragen, het kracht bijzetten. Je kan het dan gaan verdedigen. Dit is allemaal vrij obvious.

Ik heb héél diep nagedacht, over politieke issues. Soms lig ik er zelfs wakker van.Ik weet niet precies waarom. Als voorbeeld, ik het persoonlijk niet echt een mening over iets als 'zwarte piet' en toch fascineert mij zo'n 'anti piet' strijd dan en ga ik er uren lang over nadenken. Dit is een soort karaktertrekje van mij Het is op een of andere manier verslavend, om politieke problemen uit te pluizen en vervolgens te formuleren en er een stelling in te nemen.

Als je er heel lang op gaat kauwen, dan trek je uiteindelijk wel conclusies, wat een prettig gevoel kan zijn. Alsof je iets opgeruimd hebt, in je hoofd. Die conclusies die je trekt staan vervolgens ook niet vast. Je mening is fluïde, net als je persoonlijkheid. Je respondeert op de maatschappelijke krachtmetingen, ontwikkelingen, fricties etc. Dat maakt ook dat je positionering steeds een klein beetje veranderd, als het goed is. De wereld veranderd, jij veranderd, dus je politieke meningen zijn ook in ontwikkeling.Meestal niet op een hele extreme manier, maar heir en daar wordt er wat bijgevijld. Nieuwe ervaringen leveren nieuwe inzichten, veranderen je iedeologische grondstemming.

 

Het is wel zo, dat als jij meer gaat studeren en nadenken, je conclusie steviger wordt. Je staat geheel achter je handelingen, juist omdat je er zo lang over hebt nagedacht en er zo op gestudeerd hebt. Iets dat wel een streven is. Politieke consistentie ontwikkelen. Een samenhang tussen theorie en praktijk bewerkstelligen, in je leven.

 

Ik zal later vertellen hoe ik kwam tot een individueel anarchistisch wereldbeeld. En hoe ik tot mutualisme kwam, als enige in Nederland.

Serieus serieus

 

 

 

 

 

Why so serious ?

 

- De Joker

 

 

Politiek is zo serieus, net als religie dat is. Eigenlijk krijg ik altijd een beetje jeuk, van mensen die serieus zijn. Serieusheid vind ik een beetje fascistisch, als ik heel eerlijk ben. Nou, dat is natuurlijk nogal overdreven en geen accurate vergelijking, maar u begrijpt wat ik bedoel

 

Laatst zag ik een interview met de Dalai Lama. De spirituele leider van het Tibetaanse boeddhisme, u kent de heer. Ik vond dit een ontzettend leuk interview, omdat de Dalai Lama heel veel humor heeft. Hij neemt zichzelf niet al te serieus, hij houdt het gesprek luchtig, hij plaagt en wordt geplaagd. Gek genoeg maakt dat, dat ik hem serieus kan nemen als persoon. Eigenlijk is dat heel paradoxaal. Mensen die de hele tijd heel serieus zijn, kan ik niet serieus nemen. Dat vind ik vaak totaal belachelijke mensen. Een politieagent, die dan autoritair gaat doen en streng gaat kijken, die lach ik vierkant uit. Maar mensen die in zijn voor een grapje, mensen die zich laten dollen, waar je mee kan stoeien. Die mensen worden vaak serieuzer genomen, via een soort omweg. Snapt u wat ik bedoel ?

 

https://www.youtube.com/watch?v=G2I3bWqzpAs Zie hier het interview, met de Dalai Lama

 

Als mensen zichzelf te serieus gaan nemen, ik denk dat er dan wat mis gaat. Beroepsactivisten, politici, het maakt eigenlijk niet eens zoveel uit van wat voor politieke kleur. Zodra men zichzelf serieus gaat nemen, wordt de boel een beetje belachelijk. Drammende politici, schreeuwende activisten. Het probleem met deze mensen, is dat ze geen zelfspot hebben. Ze nemen niets met een korreltje zout. Een dodelijke valkuil.

 

Punt is wel, dat deze blog bij vlagen óók serieus is. Je kan alleen niet altijd onserieus zijn. Want, mensen die nooit serieus zijn, die bestaan eigenlijk niet. Je kan onserieus zijn, als je ook serieus bent. Je kan serieus zijn, als je soms ook niet serieus bent. Het is als yin yang. Als je alleen maar gek doet, dan bén je gek. Maar als je alleen maar serieus bent, dan nemen mensen je paradoxaal genoeg niet meer serieus. Eigenlijk ben je dan ook een beetje...gek...Maar via een omweg. De leraar op school, die alleen maar streng was en nooit kon lachen met ons, die was niet bepaalt geliefd.

Ik denk dat het om een soort balans gaat. Het gaat om een soort wankel evenwicht, tussen waanzin en oprechtheid. Een grap en iets dat gemeend is.

Het feit dat zo'n Thierry Baudet bijvoorbeeld geliefd is bij mensen, is niet wegens zijn rare ideeën. Nee, de man heeft humor en dat werkt dan aanstekelijk. Laat ik het zo zeggen, zijn politiek is belachelijk. Wel heeft de man een soort talent. Een performers talent, een media talent. Hier sprak ik eerder over, op de site krapuul. Ik denk dat linkse politici en activisten wat van de man kunnen leren, op dat gebied. Zo had iemand als Emiel Roemer ook al meer karakter, dan deze Lillian Marijnissen. Je hebt het, of je hebt het niet. Maar wat is het ? Dat is moeilijk te zeggen. In de hiphop ( een muzikaal genre, zoals u weet ) noemt met dit 'het hebben', men noemt dat 'swag'. Swag is wel een interessant woord. Het staat voor 'er zijn/het hebben'. Er is iets in je, een mysterieuze kracht. Je bent écht! Het is te vergelijken met het woord charisma en het woord authenticiteit. Voor zover 'de hiphop' dat is een ander onderwerp.

 

Communicatie is gelaagd. Het gaat niet altijd om wat je zegt, maar het gaat ook om hoe je het zegt en in wat voor context. Zodra activisten op de universiteiten gaan schreeuwen in megafoons, dan haken de mensen eigenlijk al af. En dan gaat het niet eens om wat ze te zeggen hebben. Maar het feit dat zij zich op een opdringerige manier gedragen, dat stoot mensen tegen het zere been. En begrijpelijk. Mensen willen best naar je luisteren, maar ga het ze niet door de strot duwen. Hou de conversatie een beetje luchtig, rustig, respectvol. Ik moet eerlijk zeggen, ik heb deze fout ook wel gemaakt in het verleden. Ik ben ook te drammerig geweest, bij vlagen.

Kortom, zelfs ik maak fouten

Discussie over free speech en transgender rechten, op spiked.

 

 

 

 

 

We gaan deze discussie samen kijken. Daarna kunt u mijn reactie erop lezen, zodat u begrijpt wat ik schrijf : veel kijkplezier.

 

https://www.spiked-online.com/video/the-transgender-movement-has-become-orwellian/

 

Brendan O’Neill discusses the pronoun police with Amrou Al-Kadhi on Sky News.

 

Heeft u het fimpje gezien ?

 

Aan het einde van het gesprek tussen deze twee heren, gebeurt er iets dat erg typerend is, voor de transgender movement/sekte. Respecteer mijn pronounce gewoon, zegt deze persoon genaamd Amrou Al-Kadhi. Die in mijn ogen een jongeman is met make up, maar dat mag ik niet zeggen/denken. Je mag heel veel dingen niet zeggen en/of denken, de laatste tijd. We leven in Orweliaanse tijden.

 

Er is btw niets mis met jongemannen die make-up dragen, wat mij betreft. Toen ik jong was, was er zoiets als de gothic subcultuur. Jongemannen in die subcultuur droegen weleens make up. Dit werd dan alleen niet als feminien gezien, niet eens als homoseksueel. Vaak waren deze heren heteroseksueel. Maar binnen hun scene golden dan een beetje andere regels, gewoontes etc. Een man die make-up draagt, is gewoon een man en kan op mannen, vrouwen, of allebei vallen...Dat heet emancipatie/vrijheid...Zo luisterde we in mijn jeugd naar de rockband genaamd HIM. De leadzanger van deze groep heette Ville Valo. De heer Valo zag er zeer 'feminien' uit. Maar dit werd niet geassocieerd met vrouwelijkheid en ook niet met homoseksualiteit. De heer Valo is blijkbaar heteroseksueel. Iets dat mij als jongeman wel fascineerde, toen ik op de middelbare school zat. Je kan dus gewoon ook zo zijn, dat kan je dus met je leven doen, als man zijnde. Ik vond dat deze gothic subcultuur wel vrijheid uitstraalde en tolerantie.

 

Afijn, dat is een afdwaling

 

Wees gewoon respectvol, hoe moeilijk is het, zegt Al-Khadi ? Respecteer mij, is wat deze Amrou Al-Kadhi verlangt,eist, afdwingt, aan het einde van het filmpje. Ik wil they genoemd worden. Als je mij toch als een man ziet, dan noem je mij they. Waarom ? Je moet mij respecteren ! Je moet mij zo noemen. Anders word ik heel pissig!

Je moet jezelf dus censureren en je eigen perceptie van realiteit wegduwen. Dit is dan zogenaamd compatibel met anarchisme, wordt mij verteld, door allerlei simplistische figuren.

 

Moeten mensen je respecteren ? Ik dacht dat anarchisten vaak sparde met de volgende zin : We moeten niets !!! Zogenaamde anarchisten die voorheen zeiden dat 'niets moet', gaan mij nu vertellen wat ik moet. Je moet mee gaan in identiteitspolitiek en queer theory, dat MOET gewoon. Ik dacht dat niets moest, volgens jou ? Dat marxisten mij dit door de strot gaan duwen, dat kon ik verwachten. Maar jij was zogenaamd een anarchist, die persoonlijke soevereiniteit erkende... Het gedrag van deze 'they' persoon genaamd Amrou Al-Kadhi, doet mij denken aan een typen uit de 'southpark' televisie serie. Een Amerikaanse animatie serie, die vaak gaat over maatschappelijke en politieke thema's. In deze serie is er een hele dikke politieagent, met een zonnebril, die dan zegt : 'you will respect my authority'. Daar doet dit gedrag, van deze Amrou Al-Kadhi mij aan denken. Ik wil je best 'they' noemen, het kan me niets schelen. Maar ga mij niet chanteren, met je gedram.

 

Moet je respect niet gewoon verdienen, trouwens ? Respect komt nooit uit de lucht vallen. Er zijn vele mensen die ik niet respecteer. Ik zou bij wijzen van spreken zelfs de trekker overhalen, in hun geval. Ik ga ook niet doen alsof ik die mensen respecteer, tenzij ik niet anders kan.Je kan niet altijd iedereen respecteren. Sommige mensen vind je walgelijk, om wat voor reden dan ook. Er zijn mensen die mij en mijn standpunten niet respecteren. Kan ik dan eisen dat ze mij gaan respecteren ? Nee, zoiets kan je niet afdwingen. Want, al zou ik druk uitoefenen en eisen dat men mij respecteert. Je kan zoiets gewoon niet forceren. Je kan niet in iemands hoofd kijken.. Dus al spelen we allemaal het spelletje mee, dan nog heb je niet zoveel gewonnen.

Ik had een vriend, die mij nu niet meer wilt zien. Hij respecteert mij en mijn standpunten niet meer en hij vind mij irritant. Dat mag, hij is mij niets verschuldigd. Hij negeert me nu. Dat is zijn keuze, daar ga ik niet over...Het kan mij niet schelen, of je mij haat, of niet haat. Respecteert, of niet respecteert. Zodra je mij verder maar met rust laat. Zolang je mij niets doet, vind ik het prima. De jongeman in kwestie doet mij niets, dus heb ik geen problemen met hem. We groeide slechts uit elkaar.

Lezer, respecteer mij ! Zo niet, dan mishandel je mij ! Maar, ik weet helemaal niet of jullie mij écht respecteren en/of liefhebben, want ik kan niet in je hoofd kijken. Ik weet nooit wat je gedachtes zijn. Je voelt je verplicht, om te doen alsof je mij respecteert, omdat ik dit afdwing. Maar, je hebt zo je eigen privé gedachtes. Het is zoals het maoïsme in China. De mensen juichte allemaal mee en respecteerde de partij zogenaamd. Maar, zoals een Chinees uit die tijd achteraf zegt, 'de mensen hielden hun private gedachtes voor zichzelf'. Mao dacht, wauw, kijk eens hoe geliefd ik ben. Maar verwar angst niet met respect/aanzien. Hetzelfde geld voor de huidige transgender beweging. Mensen zijn bang om te zeggen wat ze denken, over deze issues. Er heerst een cultuur van angst omtrent deze thema's...Niet zo anarchistisch hé....

 

Flikker op met je respect, ik respecteer je alleen als ik je echt respecteer. En ik heb niet zomaar redenen om je te respecteren, als je een sukkel bent.

gedicht van mij

 

 

 

 

Behekst zijn de raderen , de draden om de kettingen, die machines aanzwengelen.

 

catacombes waar dieren slapen in de diepste afgrond van Dantes hel

 

Primaire kleuren en patronen van schimmel

 

teksten van schimmel

 

honderden namen, zijn op de muur geschreven. In onbekende talen

Ontsmet de wateren

 

lachende primaire kleuren die de machines aanzetten,  gekleurd poeder strooien en snuiven

Het spiegelbeeld speelt de panfluit.

 

en zie hoe ze uitelkaar vallen, in duizend splinters.

 

kan het ?

 

 

 

Samenleven zonder staat? Kan dat wel? Samenleven zonder staat én zonder kapitalisme (in Europa is anarchisme altijd anti-kapitalisme geweest. Waarom anarcho kapitalisme een contradictie is, zal ik later uitleggen )

 

 

Samen leven zonder staat ? In principe kan het natuurlijk. Alles kan immers. Duizenden stammen wereldwijd leven zonder staat en zonder kapitalisme. Zijn die stammen dan 'minder' dan wij hier in het westen? Zijn wij de 'beste' stam? Als je geen anarchist bent, ga je er dus ergens vanuit dat het westerse, liberale verlichtingsdenken per definitie superieur is ten opzichte van de rest van de wereld. Ook marxisme ging daar min of meer van uit, als post-liberale stroming die wel ook gestoeld was op de idealen van de verlichting (de wetenschap zal de mensen verlichten).

Maar anarchisme staat buiten die twee tradities. Eigenlijk is het haast een soort anti-liberalisme, anti-vooruitgangsdenken. Anarchisme hoeft niet per se vooruit, het wilt ook best stil staan. Als de mensen het maar zélf doen, dat stil staan. Misschien is anarchisme te linken aan iemand als Rousseau en zijn idee van de 'edele wilde'. Ook een post-liberaal, romantisch idee. De mens is van nature goed, de staten en instituten overwoekeren hem/haar. Iets waar een 'anarcho primitivist' het zeer mee eens zou zijn. De 'primitieve mensen' hebben het ware leven in handen, wij in de moderne wereld daarentegen leven een artificieel en eerloos leven. Een leven van plastic, dat aan ons voorbij gaat en waar wij geen controle over hebben.

Anarchisme, kan dat wel? Tuurlijk kan dat, maar het gaat je niet gratis gegeven worden. Kan jij zwarte band karateka worden? Tuurlijk kan jij dat, het gaat je alleen bloed, zweet en tranen kosten. De weerstand zal enorm zijn, je zal vele blauwe plekken incasseren. Kan je buiten de staat om leven? De weerstand was altijd massief en zal dat altijd blijven. Het zal vele gebroken botten en boetes opleveren. De meeste mensen vinden namelijk dat je wél binnen een staat moet leven en zij zullen met agressie reageren. Echt argumenten daarvoor, voor dat binnen een staat leven,hebben ze natuurlijk niet, maar ze vinden wel dat het zo hóórt. Je hoort gewoon van je land te houden en je staat te aanbidden en de hielen van de baas te likken. Dat is geen doordachte redenatie, maar een gevoelskwestie. Statisme is een gevoel. Of het nou een rode staat is, of een rechtse staat, het is gebaseerd op gevoelens en aannames.

Dus kan het, dat anarchisme van je? Wij eisen het onmogelijke, zeiden anarchisten in de vorige eeuw weleens. Wij willen dat wat eigenlijk niet kan, maar wat toch moet gebeuren. Een anarchist ( als hij/zij echt is ) neemt dus heel veel hooi op zijn/haar vork en neemt risico's.

Als je het zo bekijkt, dan is je beste vriend nayakosadashi misschien wel een salon-anarchist. Maar ja, wie is dat niet, in Nederland ? En doet het ertoe? Daar ga ik niet over.

Anarchisme is als die Spanjaard die gek was en tegen windmolens vocht, ik ben zijn naam even kwijt (en heb geen zin om het op te zoeken). Het is romantiek, passie, zou je kunnen zeggen. Het gaat erover dat je dat nastreeft wat haast niet te doen is, maar het vuur brandt zo hevig van binnen dat je toch kiest het te willen doen. Jouw hart staat in vuur en vlam. Het is als met een liefdesrelatie en/of verliefdheid. Je weet dat je die man/vrouw waarschijnlijk niet zal krijgen, maar je hart staat toch in vuur en vlam.

De anarchie is dus een romantische beweging. Het gaat over hartstocht, over verlangen, verbeelding. De anarchie is een liefdesrelatie gebaseerd op passie, wáre liefde en/of lust. Niet op een conventioneel huwelijk, slechts gebaseerd op financieel gewin. Misschien is de anarchie wel een beetje gek? Gek (of geniaal?) De revolte van het subject, dat eist dat het leven méér is dan wat de buitenwereld van hem/haar wilt maken.

Men eist meer dan een voorgekauwd leven. Men wilt geen robot zijn, geen replica. Men wilt niet een saaie bullshit baan, een huwelijk dat gebaseerd is op theorie, vrienden die je laten vallen als het even wat minder met je gaat, voorgekauwde genderrollen waar men zich schijnbaar de hele tijd aan conformeert, staten die je controleren en dirigeren en een baas die keihard in je oor staat te schreeuwen over zaken die buiten jouw staan en die jou niet eens wat aangaan.

Mensen willen voor zichzelf leven, niet voor de staat, of de baas. Hoe moeilijk is dat te begrijpen? Blijkbaar is dit heel 'extreem' om te zeggen.

Of anarchisme kan, is nooit een vraag geweest. De vragen zijn meer: wil je het? Hoe wil je het, met wie en hoe ver wil je gaan? Welke organisaties snij je wel en niet aan, snij je überhaupt organisaties/vakbonden aan, of ben je individualist? In hoeverre handel je binnen het 'anarcho' milieu (de zogeheten scene) en in hoeverre wil je concessies doen aan dat milieu, of wil je daar niets mee te maken hebben? Wie vertrouw je wel en wie niet? Wil je binnen de wet blijven, of buiten de wet gaan staan?

Zaken die je alleen zélf kan bepalen. Anderen behoren je niet te veroordelen op basis van die keuzes. Nayako Sadashi

Veel moderne anarchisten, vallen voor anarcho communisme en/of cultureel anarchisme. Ik heb met beide niet zoveel. Egoisme, mutualisme, syndicalisme en collectivisme, spreken mij meer aan. De culturele dimensie zegt mij niet zoveel. Het punt is, anarcho communisme wordt niet toegepast natuurlijk, in Nederland. Dus dan hou je een soort cultureel anarchisme over. Een soort theorie anarchisme. Een anarchisme dat mensen wilt gaan 'opvoeden'. Een anarchisme dat zich vooral bemoeit met andere mensen. Maar niet een daadwerkelijk maatschappelijke macht om rekening mee te houden.

C4SS

Dit stukje schreef ik voor C4SS

 

( ik pas het hier een beetje aan, bepaalde zinnen vond ik niet goed geformuleerd )

 

 

https://c4ss.org/content/52290

 

 

Persoonlijk zou ik het liefst willen functioneren binnen een anarcho mutualistisch systeem. Ik denk dat zo'n systeem veel vrijheid genereert, zonder dat het over mensen heen dendert. Het biedt vrijheid, een speerpunt. Maar het is niet totaal destructief en antisociaal.

 

Anarcho-mutualisme is wat anarcho-kapitalisme eigenlijk had moeten zijn. Een mutualist is een échte marktanarchist, terwijl een anarcho-kapitalist slechts iemand is die niet weet dat hij/zij een mutualist zou moeten willen zijn. Eigenlijk is mutualisme de éérste vorm van anarchisme. Het is immers bedacht door Pierre Joseph Proudhon, die de eerste was om zichzelf ‘een anarchist’ te noemen.

 

Ondanks dit wapenfeit is mutualisme niet meer zo populair vandaag de dag: niet binnen de anarchistische kringen, en al helemaal niet in de mainstream (maar dat spreekt voor zich).

Toch zou de toepassing ervan de levens van 99 procent van de mensen kunnen verbeteren. Wat is mutualisme ? Het is hetzelfde als anarcho-collectivisme (de theorie van Michael Bakoenin, je weet wel, met die baard en die vernietigende blik), maar dan met geld in plaats van met een bonnensysteem. Mutualisme is niet tegen geld, aangezien geld niet wordt gezien als een vorm van kapitaal. In die zin is er binnen het mutualisme sprake van een soort beveiliging. Mutualisme zorgt ervoor dat geld niet opstapelt in de zakken van enkele families, om zo overgeërfd te worden.

 

In mutualisme is geld een middel, maar niet het doel. Als jij in het mutualisme werkt, dan werk het systeem ongeveer als volgt.Stel je het ongeveer als volgt voor. Stel, je werkt met tien mannen en vrouwen in een winkel, waar jullie honderd euro winst per uur verdienen. Volgens het mutualisme verdelen jullie die honderd euro over de tien mensen, zodat elk persoon tien euro winst per uur tot zijn of haar beschikking heeft. Tel uit je winst. Vervolgens gaan jullie overleggen over hoe het bedrijfje gerund moet worden. Al met al is het een hele logische manier van doen.

 

In het hedendaagse kapitalisme werkt het echter zo: negen mensen doen het werk, en de tiende strijkt de winst op en deelt de orders uit, alleen omdat deze persoon zichzelf de titel van ‘manager’ heeft toebedeeld. Maar hierover zegt het anarchisme: geen goden, geen managers. Het doel is om zelf een manager of een God te zijn. Een jonge God die de oude verstarde orde opvreet en uitspuugt

Sommige (communistische) anarchisten claimen dat als je geld toepast, je de deur openzet voor het kapitalisme. Ik verwerp dit argument omdat het kapitalisme niet in het eigenbelang is van de meeste mensen, en het mutualisme wel. Als ze de keus hebben, volgen de meeste mensen de weg van de minste weerstand. Vergeleken met het kapitalisme heb je in een mutualistische samenleving meer vrije tijd, meer zelfbeschikking, meer waardigheid, en meer plezier in je werk. Zodra men het mutualisme toepast zal niemand meer zin in dat belachelijke kapitalisme hebben.

 

Waarom zou je voor een baas werken als er betere alternatieven zijn ? Bazen zijn parasieten. In de toekomst zal niemand terugkeren naar zulke archaïsche systemen.

 

Zelfs wanneer de communistische anarchisten dit argument accepteren, menen zij dat het mutualisme slechts zal dienen als een overgang naar het anarcho-communisme. Dat vind ik ook onzin. In de anarchie kan men immers kiezen wat voor economisch model men toepast. Zoals Malatesta het zei : Ik ben anarcho-communist, maar als mensen anders willen leven en werken, dan kan dat natuurlijk na 'de revolutie’ ( iets waar Malatesta wel in geloofde). Individualistisch of collectivistisch, iedereen heeft een andere smaak, een andere perceptie. Heel veel modellen zijn mogelijk en mensen zouden moeten kunnen kiezen wat het beste bij hen past. Er zijn verschillende soorten mensen, er zouden dus ook verschillende economische systemen moeten bestaan!

 

Tijdens de Spaanse revolutie werden er vele soorten modellen toegepast in het links-libertaire speelveld, van heel primair en autonoom communisme tot collectivisme, mutualisme, en alles daartussenin. Er is geen perfecte vorm van het anarchisme, en de communistische variant is net zo waardevol als elk ander. Kortom, het is een Marxistisch kwaaltje om te denken dat de geschiedenis een uiteindelijk slotakkoord kent in de vorm van het ‘ware’ communisme. Banken Mutualisme functioneerde altijd met een bankensysteem. Dit systeem was in de negentiende eeuw actief in Frankrijk en Amerika. Een mutualistische bank verschafte leningen aan collectieven en vroeg daar geen rente voor. Dit maakte dat mensen zich konden vrijkopen, dat zij zich los konden maken van de kapitalistische slavernij. Deze banken waren aanvankelijk legaal, maar werden al snel verboden door de kapitalistische staat en haar klassenjustitie, die uiteraard het heersende systeem van loonslavernij in stand wilden houden.

Na het falen (en slagen) van Proudhons mutualistische bank kwam Michael Bakoenin met zijn synthese van het marxisme en mutualisme. Dit was het zogenaamde anarcho-collectivisme waar ik eerder over sprak. Het was een militantere vorm van mutualisme, een die (in tegenstelling tot de eerdere vorm) buiten de wet om functioneerde.

Kunnen we het mutualisme nieuw leven in blazen? Dat is moeilijk te zeggen. Ik weet niet wat er zou gebeuren als we een mutualistische bank zouden opzetten, een die kredieten verschaft aan kleine winstdelende collectieven van arbeiders. De kans bestaat dat de politiestaat deze aanvankelijk legale strategie zou verbieden in naam van ‘het land’ (ook wel bekend als het geld van de 0.1 procent). Wetgeving is immers relatief, en zodra het de bazen aantast is iets al snel ‘verboden’ en ‘onverantwoord’.

 

 

 

Toch is het iets dat wij kunnen proberen, iets wat zeker nieuw leven ingeblazen kan worden. Dit is waar ik het met jullie over wil hebben.

culture wars, by Brumlord123

I owe you nothing :__)

 

 

 

Anarchisme Het is de politieke filosofie die mij persoonlijk het meest aanspreekt. Het ontkennen/neerhalen van zinloze hiërarchie. Zelfbestuur, autonomie en dan vooral een nadruk op het woord vrijheid, met een hoofdletter V.

Vrijheid van economische exploitatie ( economische zelfbeschikking ) en vrijheid van staats dwingelandij. Vrijheid om zelf alles vorm te geven. De vrijheid om te proberen, te lukken of te falen. Discussiëren, debatteren, ontwikkelen, vrijheid van meningsuiting, vrijheid van organisatie, associatie, dissociatie etc etc. Ongebreidelde vrijheid.

 

Zelfs een vrijheid voorbij collectieve moraliteit. Zo ver wil ik zelfs gaan. De vrijheid om zélf te bepalen wat je goed/slecht vind. Dat is de individueel anarchist in mij. Nóg een stapje verder gaan, dan sociaal/economische factoren. Dit vind men 'extreem', maar het is altijd een belangrijke pijler geweest binnen het anarchistische debat. Het individu, is één van de anarchistische krachtbronnen. Vergeet niet hoe belangrijk iemand als Max Stirner is geweest. Voor zowel het anarchisme, als de Europese cultuur in general. Stirner werd wel gezien als de politieke tak van Nietszche.

 

Voor veel mensen die zichzelf als anarchist zien, is deze morele vrijheid een stap te ver. Zij gaan er van uit dat er wel zoiets is als een collectieve moraliteit. Een bepaalde soort degelijkheid, die men moet respecteren. Zus/zo gaan we met elkaar om, want dat is gewoon zo. Dit/dat zeg je wel, dit/dat zeg je niet en dit/dat doe je gewoon niet. Je mag mensen niet kwetsen met je mening. Fatsoensrakkers, maar dan van links. Deze mensen zijn geen kapitalistische heersers en geen heersers van de staat. Maar wel heersen zij over de geest en de spraak. Zij zijn bonsjes van 'het debat'. Zij bepalen de spelregels van de sociale interactie. Zij bepalen welk vocabulaire wel en niet gepast is. Zij zijn ook meesters, in mijn perceptie. En anarchisme zegt : geen Goden, geen meesters...

 

Sommige mensen die zichzelf anarchist noemen, zijn bijvoorbeeld tegen de vrijheid van meningsuiting. Omdat in hun perceptie deze vrijheid mensen kan kwetsen. En voor deze 'anarchisten' is het welzijn/welbehagen van anonieme mensen belangrijker dan de vrijheid van expressie, debat, intellectuele vrijheid en meningsuiting van het subject. Voor deze 'anarchisten' moet vrijheid nou ook weer niet te ver gaan. Conformisme is belangrijker dan individualisme, in hun perceptie.. Je mening mag niet ‘controversieel’ zijn en je bevindingen mogen niet iemand kwetsen, op wat voor manier dan ook.

 

We don't care we can't see why, we don't live our lives to keep you satisfied

 

-The Adolescents

 

Ik heb dus de vrijheid om te zeggen wat ik denk, of denk te denken, of overweeg, of waar ik over twijfel. Maar deze vrijheid zou ik in de kiem moeten smoren, als iemand op een bepaalde manier hierdoor gekwetst zou kúnnen worden  ?Maar is dat niet gewoon een super burgerlijke/conformistische/kruiperige/kleinzielige instelling ?

 

Het is een argument dat veel staatsaanbidders ook aanhalen, als je hun dogma's onderuit haalt. Ik heb staatsaanbidders weleens horen zeggen : Je mag niet zeggen dat soldaten ingezet worden voor de belangen van het grootkapitaal, direct en/of indirect. Waarom mag je dat niet zeggen ? Omdat ik in een soldaat ken en dat zou hem/haar kwetsen....Je mag niet zeggen dat kapitalisme verwoestend en destructief is, van sommige mensen. Waarom mag je dat van deze mensen niet zeggen? Nou, omdat zij iemand kennen die kapitalist is en dat zou hem/haar kwetsen. De staat is niet vaak corrupt. Waarom niet ? Nou, ik werkte eens bij de overheid en ik ken ook iemand die daar werkt...Dan kwets je ons...en dat...mag niet..Waarom mag dat niet....Uhmmm...nou, dat mag gewoon niet....( zover de intellecutele diepgang )

 

Denying reality, is liberal

 

- Terri Strange

 

De bovengenoemde door statists gehanteerde redenatie, is dezelfde redenatie die huidige 'anarchisten' gebruiken. Je mag geen vraagtekens zetten bij de laatste vorm van identiteitpolitiek/ opression olympics en natuurlijk de heilige transgeder ideologie. Want, als je daar vraagtekens bij zet, dan kán je iemand misschien wel kwetsen

 

Als dat je perceptie van vrijheid is, dan stond Stalin ook voor vrijheid.

voor mij gaat niets boven mij ! Voor mij is mijn vrijheid belangrijker dan jouw welzijn. Volgens sommige mensen zou ik dan een 'randfiguur' zijn. Mijn individueel anarchisme zou 'macho' overkomen. Jammer dan, vergeet niet dat individueel anarchisme áltijd een deel van de brede anarchistische beweging geweest is. Moeten we die 'traditie' ( of hoe je het ook noemt )maar schrappen ? Omdat bepaalde 'anarchisten' zich er ongemakkelijk bij voelen, omdat het hun denkvermogen te boven gaat ?

 

En wat is er mis met 'randfiguren' ? Als ik maar min of meer gelukkig ben. Dan kan het me verder niet schelen of jullie mij als randifiguur of knuffelbeer zien. Ik zeg wat ik denk, al zou ik daar de halve wereld mee ‘kwetsen’. Ik ken je niet, you owe me nothing. Ik kwets mijzelf, als ik mijzelf ga cencureren 

 

Daarnaast zou dit rechts zijn ? Ik verwerp kapitalisme als een legitieme manier van de omgang met productie en arbeid. Ik vind het een belachelijk en autoritair, vrijheid beperkend systeem. Vind je mij dan 'rechts' ? Ik zie mijzelf niet bepaalt als rechts. Zoals ik eerder zei, al zou ik rechts willen zijn, ik kan het niet. Neoliberalisme is een soort politiestaat systeem. En rechts libertarisme, lijkt mij zeer riskant. Kortom, je kán alleen nog maar links zijn, als je normaal kan nadenken. En nee, dan val ik niet voor marxisme en ook niet voor partijpolitiek/sociaal democratie. Nou, dan blijft anarchisme over. Helaas vind ik de meeste anarchisten die ik ontmoet heb, totale droplullen. Niet allemaal, btw. Hierover zal ik later schrijven, veel leesplezier alvast.

Individueel anarchisme zou 'macho' zijn ? Vrouwen kunnen dit ook aanhangen. Zijn dat dan 'macho vrouwen' ? Een vriendin van mij zou haar vrijheid/zelfverwezenlijking/ vrijheid van meningsuiting ook verkiezen boven jouw gevoelens. Is zij dan macho ? Nayakosdashi's vriendinnen zijn....Macho ? Toxistisch masculiene vrouwen ? Dat klinkt juist weer gemancipeert

 

Kortom Ik vind anarchisme wel een zeer interessante en legitieme stroming. Maar ik zie het huidige Europese en Amerikaanse anarchisme niet als anarchisme. Waar de meeste van hen voor staan, hoe zij zich gedragen, hoe zij zich manifesteren. In mijn perceptie is dat helemaal geen anarchisme. Men gedraagt zich veel te autoritair, om als libertair gezien te worden.. Wat is het dan ? Een soort hervormingsbeweging. Het huidige 'anarchisme' is grotendeels een soort sociaal reformistische/culturele beweging. Een hiërarchie, buiten de hierarchie van staat en kapitaal om. Kleine eilandjes, kleine subculturele micro hiërarchieën. Zie het als tribaliteit. Een autoritaire sub-tribaliteit, waar mensen toevlucht in zoeken. In Turkije heeft men al een meer serieuze, in de samenleving ingebedden beweging, die voorbij subcultrualiteit gegroeid is, heb ik vernomen, btw. Dus ja, anarchisme is filosofisch gezien nog steeds wel een legitieme beweging. Het heeft alleen vele problemen. Het komt niet zo uit de verf, in de praktijk, niet meer in ieder geval. Wat mij betreft dan. Hierover later meer

Is un kindurfees ( dichten ! )

 

 

 

 

Waar gaat hut heen ?

 

Is un kindurfees

 

Een zwarte Piet in je leven

 

een zwarte Piet achter het douchegordijn

 

Negenduizend zwarte Pieten in je verdomde voortuin

 

Zwarte Piet als ontbijt

 

Ik zie door de zwarte Pieten het bos niet meer

 

Een zwarte piet in je ziel

 

dertig zwarte Pieten op je voorhoofd

Een zwarte Piet ín een zwarte Piet

 

Een zwarte Piet die niet zwart is

 

 

Één schoorsteen, waar negenentwintig zwarte Pieten doorheen gaan, tegelijk.

 

je neef is zwarte Piet

 

Wakker worden naast zwarte Piet

 

Zwarte Piet als een concept

 

 

Dit gaat allang niet meer over zwarte piet

 

kick out Bart van Vliet